Subject: lemons to you
Date: Thu, 27 Sep 2007 16:25:29 +0100

Να θυμάσαι:
1. Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σ'αυτόν τον κόσμο που θα πέθαιναν για σένα.
2. Τουλάχιστον 15 σ'αυτόν τον κόσμο σ'αγαπούν με κάποιο τρόπο.
3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα.
4. Ενα χαμόγελό σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί.
5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται πριν κοιμηθεί.
6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον.
7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος.
8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε αγαπάει.
9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι καλό βγαίνει από αυτό
10. Οταν σκέφτεσαι οτι όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου, ξαναρίξε μια ματιά
11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι και να ξεχνάς τις προσβολές.

Αν λοιπόν είσαι αγαπημένος φίλος, στείλ'το σε όλους, ακόμα και σ'αυτόν που σου το έστειλε. Αν το λάβεις πίσω τότε πραγματικά σε αγαπούν.
Kαι πάντα να θυμάσαι....όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, ζήτα τεκίλα και αλάτι, και κάλεσέ με να έρθω!
Οι καλοί φίλοι είναι σαν τα αστέρια........Δεν τους βλέπεις πάντα, αλλά ξέρεις οτι υπάρχουν.

"Whenever God Closes One Door He Always Opens Another, Even Though Sometimes It's Hell in the Hallway" I would rather have one rose and a kind word from a friend while I'm here than a whole truck load when I'm gone.

RETURN TO SENDER. Forward to all your friends, including me. ! And don't tell me you're too busy for this. Don't you know the phrase "stop and smell the flowers"?

Πρόσχωμεν...

Δώστε βάση, (στην πενιά...)

>> Πιστεύω εις έναν φραπέ,
>> αφρώδη, παγοκράτορα,
>> ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
>> εις στομάχους πάντων ερριμένον.
>>
>> Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
>> του καφέ συνοδό, και λιπογενές
>> το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων
>> καπουτσίνο.
>> Milk εκ βοδώς,
>> αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού
>> χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
>> ομοχρήσιμου του φραπέ
>> δι ου το μάτι ορθάνοιξε.
>>
>> Τον δι' ημάς τους ανθρώπους
>> και δια την ημετέραν εργασίαν
>> φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
>> και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
>> και αγοράσθη εξ εταιρείας
>> και εσυσκευάσθηκε.
>>
>> Αγορασθέντα τε υπό ημών
>> εντός μικρής σακουλίτσας
>> ή κουτιού ή βαζακίου
>>
>> Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
>> κατά τας πρωινάς.
>>
>> Και εισέπεσε εντός ποτηριού
>> και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.
>>
>> Και πάλιν άφρισε μετά δόξης
>> τσίτα κάνων κοιμητούς
>> ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.
>>
>> Και εις το ρεύμα το πάγιον,
>> το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
>> το εκ της δεής επαραγόμενον
>> το συν ψυγείου και θηκών
>> συνεργαζώμενο,
>> ωστε παρασκευαζώμενο,
>> παγακίων και υδάτων ψυχρών.
>>
>> Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και
>> φιλικήν φραπεδοποσίαν.
>>
>> Ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου
>> εκ του μπολ.>>
>> Προσδοκώ τασάκι καθαρόν.
>>
>> Και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.
>>
>> Αμήν.

Πρόσχωμεν...

Χρόνια σου πολλά θείε Άρη!!!

Το blog αυτό δεν θα υπήρχε αν....

δεν μας μάζευε στοργικά κάτω απο της φτερούγες του (και του Φυσιολατρικού Συνδέσμου Πατρών) ο θείος Άρης, κατά κόσμο Αριστείδης Καϊάφας.

Για μας ο Αριστείδης είναι ίσως ο μεγαλύτερος, για άλλους ο πιο τυχερός, τοπικός προπονητής που πέρασε τις τελευταίες δεκαετίες απο την Πάτρα.

Έτσι λοιπόν απο εμένα (Γιώργος Καραμαλής), τον Βασίλη Κόκκαλη και τους Παναγιώτη και Γιώργο Κανελλόπουλο, απο καρδιάς χρόνια πολλά στον μέντορα μας, να ζήσει σαν τα ψηλά βουνά και να είναι καλά.

Και όσοι προληπτικοί κοιτούν τα γούρια τους, ας τα κοιτούν μπας και τους μιλήσουν...!

Θέλω τόσο πολύ να κάνω ένα νέο post, αλλά τα νέυρα μου είναι χάλια. Όλη την ώρα βλέπω ειδήσεις, το ένα μετά το άλλο τα χωριά να καίγονται, οι γονείς μου έφυγαν κρυφά, για να μην πάω μαζί τους στο χωριό, ο αδερφός μου εξαφανισμένος και οι παλμοί μου να εχούν φτάσει στους 250 (μήπως έχω πεθάνει και δεν το ξέρω;).

Είμασταν Κυπαρισσία, για άλλη μια φορά την προηγούμενη βδομάδα. Και ενώ η παρέα επέμενε να φύγουμε Παρασκευή, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, έπεισα τις κοπέλες που ήμασταν από Πάτρα να φύγουμε Πέμπτη. Δεν το συζητώ, πως ακόμη θα ήμασταν εκεί, αν είχαμε κάτσει ακόμη μια μέρα. Το περίεργο είναι πως φεύγοντας από Κυπαρισσία, μου πέρασε ,μια εικόνα από το μυαλό. Η περιοχή να φλέγεται. Την έδιωξα αμέσως, όμως, καθώς η βλάστηση στο σημείο είναι σχετικά χαμηλή. Φτάνοντας κοντά στη διασταύρωση για Κρέστενα, μια φίλη είπε "καλά, τι τέλειο είναι αυτό το δάσος. Το λατρεύω. Να έρθουμε και του χρόνου".

Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να την κατηγορήσουμε για γκαντεμιά, αν και από 'δω και στο εξής τη φωνάζουμε "Μητσοτάκη". Δυστυχώς, του χρόνου μάλλον δεν θα πάμε εκεί. Αυτό το καλοκαίρι ξορκίσαμε στα μέρη αυτά φόβους, ελπίδες και απογοητεύσεις. Για μερικά άτομα, η Μεσσηνία έγινε ιερό μέρος. Η θάλασσα καθάρισε το μυαλό μας. Η φωτιά, όπως και να ακουστεί αυτό, έκαψε συμβολικά το παρελθόν μας. Για τους Φωτεινή, Νίτα, Δημήτρη, Γιάννη, Βασίλη, Μαρία, Ρόη, Βούλα, εμένα κτλ, η Μεσσηνία έκρυβε απαντήσεις, γέλια και φυσικά κλάματα.

Αυτό που λέω, "όταν με δείτε να τρέχω, απλώς με ακολουθείτε", έχει μείνει σλόγκαν. Κάθε φορά που μιλάμε στο τηλέφωνο, βλέποντας τα όσα γίνονται, σχολιάζουμε το τι θα είχε γίνει αν θα ήμασταν ακόμη εκεί. Ο gkarkamelious με διαβεβαίωνε πως θα πέρναγε τις φλόγες για να μας σώσει, ή κάτι τέτοιο. Εγώ, πάλι, δεν είχα ειδοποιήσει κανέναν. Θα το μάθαιναν οι γονείς μου και θα τρελαίνονταν. Γιατί όσες φορές και αν τους τα έχω κάνει αυτά, πάντα ελπίζουν πως το παιδί τους θα αλλάξει. Αυτά.

Η ελλάς εάλω!

Δεν εχει σημασία απο ποιους, πως και γιατί... ή μάλλον έχει όπως πάντα έιχε, αλλά κανείς δεν ασχολείται για να αντιμετωπίσει την κρίση.

Είναι ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο και τελεσίδικο.

Συμβαίνει κατ' επανάληψη πολλά χρόνια και οι 'κατακτητές' εναλλάσονται και πάντα είναι οι ίδιοι. Οι διάφορες εκδηλώσεις ανεπάρκειάς μας.

Μπορεί τελευταία οι φυσικές καταστροφές (δεν αναφέρομαι σε αίτια κτλ., αλλά στο μέσο, πυρ) απο κάποιο μέγεθος και επειτα να μην μπορούν να αντιμετωπιστούν με ανθρώπινα μέτρα ανεξαρτήτως προσπάθειας, παρόλα αυτά πάντα προηγείται αγώνας σκληρός και αδυσώπητος.

Εμείς οι νεοέλληνες, έχουμε επιλέξει να δίνουμε τους αγώνες μας στα καφενεία πάνοπλοι εν το μέσο των φραπέδων μας και των συμμάχων τους freddo cappuccino, αλλά και σε φόρουμ βλακείας.

Το 1204, οι Φράγκοι ήρθαν εκμεταλλευόμενοι την διαφθορά, την πολιτική απομόνωση, και τις εσωτερικές (ηλίθιες ως συνήθως θρησκευτικές) διαμάχες.

Τον 21ο αιώνα οι Φράγκοι έχουν αντικατασταθεί απο την αδιαφορία, την ανευθυνότητα και την προχειρότητα με την οποία οι έλληνες, απλοί και αιρετοί βαδίζουν στην ιστορία.

Είμαι απογοητευμένος απο την επανάληψη των ίδιων εικόνων όλα αυτά τα χρόνια (30+).
Είμαι απογοητευμένος, όχι με τους πολιτικούς (εμείς τους επιλέγουμε και μας αξίζουν), αλλά με την ευκολία με την οποία όλοι μας ξεχνάμε τα λάθη που μας αναλογούν και τα επαναλαμβάνουμε στην επόμενη ευκαιρία.

Εύχομαι απλά να είμαι υπερβολικός ως συνήθως είμαι, και η πραγματικότητα να διαφέρει αρκετά απο αυτήν που αντιλαμβάνομαι...

Ίος εί!

Ίος εί - Ιός εί - Ίωση!

Τελικά τίποτα δεν έχει γίνει κατά τύχη στην Ελλάδα!

Απλά εμείς αδυνατούμε να κατανοήσουμε λογικά τους μηχανισμούς δημιουργίας με συνέπεια ξεκούραστα να τα αποδίδουμε όλα στην 'τύχη', ένα άλλο όνομα του 'θείου'.

Εν πάσει περιπτώσει, η αρχική μου κατάσταση 'Ίος εί' των διακοπών μετατράπει εύκολα σε 'Ιός εί' και κατέληξε στην 'διαβρωμένη' 'ίωση'.

Μαγικοί ελιγμοί του τόνου 'α λα πρόβλημα του ίππου στην σκακιέρα', καθορίσαν την πορεία των τελευταίων 15 ημερών της ζωής μου.

Αναμένεται συνέχεια...

Προσεχώς... (μαζί με πολλές εκπλήξεις!)

Ευχές!

Χρόνια καλά στην μικρή πρωταγωνίστρια - ταραχοποιό της ρουτίνας μας, διδα Κατερίνα!

Άιντε, παρτέ σειρά ένας - ένας και τις ευχές σας στην κυρία...

*Προς επίδοξους κάφρους: Το ''άι γαμήσου'' δεν αποτελεί ευχή πέραν σκακιστικών κύκλων!!!

Sunrise Avenue - Fairy Tale Gone Bad

This is the end you know
Lady, the plans we had went all wrong
We ain't nothing but fight and shout and tears
We got to a point
I can't stand
I've had it to the limit
I can't be your man
I ain't more than a minute away from walking

We can't cry the pain away
We can't find a need to stay
I slowly realized there's nothing on our side

Out of my life,
Out of my mind
Out of the tears that we can't deny
We need to swallow all our pride
And leave this mess behind
Out of my head,
Out of my bed
Out of the dreams we had, they're bad
Tell them it's me who made you sad
Tell them the fairytale gone bad

Another night and I bleed
They all make mistakes and so did we
But we did something we can never turn back right
Find a new one to fool
Leave and don?t look back.
I won't follow
We have nothing left.
It's the end of our time

We can't cry the pain away
We can't find a need to stay
There's no more rabbits in my hat to make things right

Out of my life,
Out of my mind
Out of the tears we can't deny
We need to swallow all our pride
And leave this mess behind
Out of my head,
Out of my bed
Out of the dreams we had, they're bad
Tell them it's me who made you sad
Tell them the fairytale gone bad

Ξανά εδώ!

Προς απογοήτευση ορισμένων κακεντρεχών ανθρώπων, και ικανοποίηση όλων των υπόλοιπων, τα κατάστημα συνεχίζει την πορεία του με νέες μεταγραφές ενόψει της νέας σεζόν.

Δεν αναφέρομαι αλλού παρά στην γνωστή σε όλους σας Κατερίνα.

Θα αναλάβεις καθήκοντα Κατερίνα; Αναμένει η πρόσκληση.

Χέζε ψηλά και αγνάντευε...

Μετά την πρωτοφανή επιτυχία του προηγούμενου ποστ το οποίο, όχι τυχαία, σημείωσε 64 σχόλια (και άφησε παρακαταθήκη πίσω του μια μεγάλη ανομολόγητη αγάπη babouinous-xapla godess), σας δίνω την συνέχεια του, δηλαδή ''Χέσε μέσα Πολυχρόνη ΙΙ: Χέζε ψηλά και αγνάντευε...''

Πιστεύω όλοι κάνετε μια τζούρα ικανοποίησης μπροστά στην οθόνη σας μετά την πραγματοποίηση της επιθυμίας σας για ένα νέο ποστ.

Άιντε και του χρόνου πάλι...

Χέσε μέσα Πολυχρόνη...

Η ιδέα είναι σαφής. Παρακαλώ για τα σχολιά σας...
Για τους αφηρημένους, απλά σχολιάστε τον νταλκά σας.

Κύριοι, παρακαλώ...

STRIKE!!! ...again 'n again!

Το αγαπημένο μου νούμερο είναι το 148!

Γιατί; Γιατί είναι το νέο παγκόσμιο ρεκόρ στο bowling άσχετων παικτών που συνηθίζουν να παίζουν και σκάκι.

Και όχι μόνο.... (βλ. Munchkin!)

Ικανοποιημένοι;;

Η ουσία είναι πάντα λιτή, άγευστη αλλά και έντονη ιδέα.

Θέλετε και ανάλυση ή σας αρκεί a priori?

Απο την καλοκαιρινή Καλαμάτα, ....φιλάκια!

Ωδή στην μαζετοσύνη...

Κάποιοι αρχιμαζέτες της περιοχής, ενοχλούνται τελευταία να βλέπουν παίκτες μη εγγεγραμμένους στον τοπικό σύνδεσμο μαζετών, χωρίς δελτίο, μητρώο και ένσημα στο ΙΚΑ, να μαζετοπαίζουν και να κερδίζουν, γιατί θεωρούν ότι αυτό είναι αποκλειστικό τους προνόμιο.

Οι παλαιομαζέτες ας κάνουν τον κόπο να παίξουν λίγο σοβαρότερα και να ξεφύγουν απο το μαζετιλίκι, παρά να παραπονούνται για την αύξηση των συναδέλφων και τον αυξημένο ανταγωνισμό μαζετοσύνης.

Χαιρετίζω μαζετικά,

Ζαχτ!

VOLVER

Καταπληκτική ταινία, ίσως η καλύτερη που είδα μεσα στο 06.
Παρα πολλά προς σχολιασμό, αλλά ποιος θα τα διαβάσει;
Άρα γλυτώνω τον κόπο και αποφεύγω να τα γράψω.

Έλαφρά συμβουλή (Οι gay φίλοι του cinema ας την αποφύγουν διότι στο πρώτο ημίχρονο και στο μεαγλύτερο μέρος του δεύτερου, δεν υπάρχει αρσενική παρουσία ούτε καν σε φωτογραφία. Κρίμα μουστάκια (παραγγελιά του σοφότα...)

Πέρα απο την πλάκα, η ταινία είναι καταπληκτική και ρεφάρει πλήρως την μαλακία με τον melqiades estrada που 'φαγαμε' παλαιότερα...

Άβε Ματσούρο...

Θέλω να ευχαριστήσω τον Άρχοντα Ματσούρο, με την συνδρομή του οποίου (...και όχι οπίου, όπως ξεγελά το παιχνίδι του) συντηρείται η ψευδαίσθηση, δική μου και άλλων, ότι παίζουμε ολίγον ζατρίκιον.

Ο pillius απο μόνος του θα έπρεπε να του είχε στήσει ανδριάντα ήδη, αλλά που μυαλό ο μπάρμπα pil με τις νίλες που του κατσαν τελευταία...

Στην υγειά σου Ματσούρο...

Η ομάδα...


Εν αρχή...


Προς την σέντρα...


Καθοδόν προς το πλεκτό...
''Η σφαίρα πυροδότησης (μπαλίτσα), αποτελεί το πρωτογενές εκρηκτικό, έναυσμα''


Πυροδότηση...
Μέσω της πρόσκρουσης του έναυσματος στην μάζα των φιλάθλων


Τα σέβη μας...
Ευχαριστούμε πολύ.


Καταπληκτική ατμόσφαιρα, ωραίο παιχνίδι, τέλειο αποτέλεσμα.

Τι άλλο θέλει ένας φίλαθλος;

Ίσως μια παγωμένη μπύρα...

Απόλαυση...

Και η Δέσποινα απο κοντά είναι πολύ καλύτερη... (Άσχετο!)

Μια νίκη αφιερωμένη στον άρχοντα Μασούρο.

Σκακιστικός Μπαμπουΐνος

...δεν είναι άλλος παρά ο panmas, 'άρχοντας' κατά α κοινά, με τα όσα κάνει σε κάθε εμφάνιση του στο 1ο κλειστό 'διεθνές' τουρνουά του Ρίου.

Με τις παρτίδες του, καταφέρει πλήγμα στην αξιοπιστία της διοργάνωσης, αφού σε κάθε γύρο καταφέρνει να παίζει θέσεις απο τις οποίες πάντα, ακόμα και στις πιο παιδικές, προκύπτει το πλέον παιδικό - μαζετικό αποτέλεσμα.

Όσοι παρακολουθούν τις παρτίδες του ας διατηρούν μιαν επιφύλαξη για αυτά που βλέπουν τα μάτια τους γιατί ο Παναγιώτης έχει βαλθεί να τρελάνει όλους τους οπαδούς του.

Όσοι τον παρακολουθούν, έχουν καταβληθεί απο το σύνδρομο του οπαδού του ολυμπιακού, το οποίο προ δεκατίας και βάλε μάστιζε τις μάζες των γάβρων.

Να παίζει δηλαδή η ομάδα σου, και βρέξει - χιονίσει, κολλάει - δεν κολλάει οι άλλοι να την πηδάνε πάντα...

Εν πάσει περιπτώσει:
Για να κερδίσει ο panmas, θα πρέπει:
Να παρουσιάσει πρόβλημα υγείας ο αντίπαλος του.
Να αποφασίσει ο αντιπαλός του να εγκαταλείψει ερήμην την θέση και να ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ.
Να αποκοιμηθεί ο αντιπαλός του και να χάσει απο χρόνο.

Δείπνο παραγόντων...

Ένεκα των επερχόμενων εκλογών και λοιπών αφορμών, παρατέθηκε εψές το βράδυ δείπνο συνομωσίας παραγόντων στο ταβερνείο 'Σινιάλο'.

Συνομωτικό το όνομα του καταστήματος, συνομώτες οι πελάτες και συνομωσία ο σκοπός τους.

Οι συνεργοί του ειδεχθούς γεύματος ήσαν 5.

Παραθέτω τα επίθετα της 'δουλειάς', για τους αδελφούς της συντεχνίας...

Άρχοντας (...με πολιτικά!)
Μπήκτης (...ο γνωστός!)
Πίλ (...όχι Αντρεάσεν!)
Σοφός (...ναι, είναι το καλλιτεχνικό του!)
Χοντρός (...αυτό και αν δεν είναι!)

Τρέμετε...!

Απονομή Κυπέλλου

Παρακαλείται ο κ. Β. Κόκκαλης να προσέλθει στην απονομή του Κυπέλλου για το τουρνουά ΝΕΠ 2006 στο οποίο πρώτευσε τον περασμένο Μαΐο.
Η απονομή θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου στο ξενοδοχείο Δελφίνι, στις 18.00.

Σβέλτα, γιατί στις 19.00 έχει μπαλίτσα...

Είσοδος Ελεύθερη

Γιατί έτσι μας αρέσει...

Who's next?

Με ηγέτη τον άρχοντα Μασούρο, που παρουσίασε στόφα γνήσιου παίκτη, ο Θρίαμβος κατάφερε να κερδίσει 8,0-3,5 την ένωση Κυπρίων, προχθές (10/09 - η αποφράδα ημέρα).

Όλη η ομάδα ευελπιστεί πως θα δώσει το παρόν μαζί με τον άλλο νέο, ταλαντούχο και πολλά υποσχόμενο παίκτη Γιωργάκο ...Κανελλόπουλο (για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις), στην επόμενη εμφάνιση της ώστε να πραγματοποιήσει το ίδιο αποτελεσματική εμφάνιση.

Η σύναξις

Ήγγικεν η ώρα, έφτασε η στιγμή που τα σκονισμένα και άτακτα παλιόπαιδα του Θριάμβου θα σηκωθούν απ' τις πολυθρόνες τους, θα πάρουν τα ποτάκια τους στο χέρι και θα πάνε με βήμα και latin ρυθμό να 'ρίγνουν' ένα σκακιστικό γλέντι α λά παλαιά στο κουτούκι των Κυπρίων.

Όχι δεν θα ακούσετε απο αυτά τα παιδιά ούτε τριγμούς δοντιών, ούτε γρυλλισμούς και καντήλια.

Ίσως να ακούσετε σε 1-2 βδομάδες, αν δεν έχουν ξενερώσει απο το σκακιστικό overdose της 1 επίσημης παρτίδας, και έχουν όρεξη για τρελίτσες...

Άβε Ματσούρο.
The Mature's Choice... Θρίαμβος

There's no man an island, or what?

Kapou (se ena eleeino cafe), kapws (me tromeri fasaria), kapote (kapoio septemvrio) kapoios eixe upostiriksei to antitheto. Eimai se ena net cafe me mixanakia teleutaias tech (latreuw ton tropo pou ta daxtula mou xaideuoun to pliktrologio, kathws kai ton ixo pou auto kanei), kai ti periergo skeptomai.
Opws elega kai sti fili mou tin Teta wres prin, edw oloi kati exoun pathei kai exoun valthei na get married as soon as it is possible. Ki ekeini me rwtise. "Ki emeis tosa xronia ti kaname?". Kai tis apantisa "den kserw gia sena, alla egw ekana megali zwi".
Den tha me piasei katathlipsei kai uparksiako shock. Oxi, oxi!! Omws einai tragiko oi filoi sou na pantreuontai o enas meta ton allo, les kai kollisan kapoia gripi, alloi na perimenoun idi to prwto tous paidi ki esu na agxonesai gia to an sti moda einai i logo dior bag, or tha prepei na meineis se kati klasiko opws i Kelly bag tou oikou Hermes. einai tragiko pou alloi theloun na xasoun pounds gia na fit sto nufiko kai esy na thes na xaseis pounds gia na fit sto xs. alloi na mazeuoun lefta gia na paroun spiti ki esy giati den exeis kati kalutero na kaneis. Telika pou pame? poios einai o proorismos mas se touto or se kapoion allo planet?
Kai mou ta legane oi gkarkamelious kai pk. Toses prosfores mou ekanan. 3 wres ta paidia prospathousan na me peisoun. Mexri kai to plano zwis twn epomenwn 10 xronwn mou evgalan. Ki egw tipota. Twra xtupaw to kefali mou, alla einai polu arga. Arnithika katigorimatika. Tha poreutw moni mou, kserwntas, toulaxiston, pws itan epilogi mou, kai uposxomai sto mellon na eimai pio prosektiki se osa lew. giati exei o kairos gurismata. episis, den thelw na akousw ksana gia gamous, arravwnes, mwra, daneia kai douleia sto dimosio, giati tha parw ta bouna. ki auto den einai apeili. einai APOGNWSI!!

Μία και σήμερα...

Μία και σήμερα σειρούλες...

Αδειεύομαι σειρούλες, τα μαλλιά μου (χε χε) κάνω μπούκλες!

Τώρα ειδικά που έλαβα και την αναστολή μου, όπως πληροφορήθηκα χθες, θα έχω 100% απουσία απο την ρουτίνα παντός τύπου. Ακόμα και αυτή του χαβαλέ!

Για αυτό λοιπόν και γω βρήκα ευκαιρία να αποδράσω και να συμμετάσχω στο διεθνές τουρνουά της Κέρκυρας 12-19/08. Σε τι άθλημα δεν έχει αποφασιστεί, θα εξαρτηθεί απο την σύνθεση των ομάδων.

Τα λέμε τον Σεπτέμβρη σειρούλες.

Ως τότε αφήνω τα κλειδιά στον αγαπητό φίλο pil και την πανούργα δέσποινα Κατερινιώ.

Happy Birthday!!

Happy birthday to you (blog), you belong to the zoo. With the monkeys and the donkeys, and the others like you!!
Kai nai, enas xronos gematos posts, leme twra, palious kai neous filous, entones sunaisthimatikes katastaseis, xaroumenes or not moments!! kai ola auta xari se olous esas, pou edw pou ta leme den eisaste kai polloi.
Ante vre, kai sta deka xronia dwro mia TV!!

Idaniki woman!!

Basika, to exete pou to exete grammeno... to blog, eipa na grapsw kati etsi gia na exei post o July.
Kai to psilosophiko erwtima pou me apasxolei auton ton kairo einai to eksis: pws tha ithelan oi antres tin idaniki gunaika? gia tous pio psagmenous, protinw prin apantisoun na anatreksoun sto post tou Septemvriou Στέαρ.
Auta gia tin wra. Kai gkarkamelious, diavase to comment... kai meta kill me...!!

Η αποφράδα μέρα...

Σαν σήμερα συμπληρώνονται 553 χρόνισ απο την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

553 χρόνια πέρασαν και άλλα τόσα θα περάσουν, και οι Ρωμιοί δεν θα έχουν μάθει τίποτα απο όλα αυτά.

Για αυτό και θα ναι πάντα Ρωμιοί.

Ο ''εμφύλιος'' πόλεμος του tales of ales!

Η υπερπαρτίδα που όλοι περιμένατε τέλειωσε μόλις πριν δύο ώρες. Σας την παραθέτω με βιαστικά σχόλια:

(76) Gkarkamelious (1910) - Pillius (2040) [C77]

esoteriko NEP Patras (8), 15.04.2006

[,pillius]

1.e4 e5 2.Nf3 Nc6 3.Bb5 a6 4.Ba4 Nf6 5.d3 d6 6.Nbd2 [6.c3] 6...b5 7.Bb3 Na5 8.Nf1 Nxb3 9.axb3 g6 10.Ng3 Bg7 11.Bg5 0–0 12.Qd2 Re8 13.h4 h5 14.0–0 Bb7 [14...d5] 15.c4 Qd7 16.Nh2 Nh7 17.Qe2?! [17.Be3] 17...Nxg5 18.hxg5 Bc8 [18...h4 19.Nh1 c5 20.Qg4 Qxg4 21.Nxg4µ] 19.Qe3 Rb8³ 20.Rfd1 Qe7 [20...Qc6; 20...h4] 21.Rd2 Kh7 22.Ne2 c5? [22...f5 23.gxf6 Qxf6 24.Qa7 Bb7³] 23.Nc3 f5 24.gxf6 Qxf6 25.Nd5 Qd8 26.Qg3 Bh6 27.Rc2 Rf8? [27...h4 28.Qf3 Rf8 29.Qe2 h3µ] 28.Nf3 bxc4 [28...b4] 29.bxc4 Rb3 30.Ra3 Rxa3 31.bxa3 Bf4“ 32.Qh4 Qxh4 33.Nxh4 g5 34.Nf3 g4 35.Ne1 g3 [35...Bg5µ] ½–½

Βαθμολογία μετά από επτά αγώνες:
Pillius 6,5/7
Gkarkamelious 5,5/7
Παππάς 3/7

δεν αναγράφω τους υπόλοιπους επειδή εκκρεμούν αναβολές. Νεώτερα σύντομα...
όπως βλέπετε ο -αήττητος μέχρι ώρας- gkarkamelious ανέκοψε το νικηφόρο σερί μου!

Δημοσίευμα 14-04-2006

Επιστολή της Κίνησης Ενωμένων Σκακιστών προς τον τοπικό τύπο:



‘’ Για περισσότερα από είκοσι χρόνια εμείς οι σκακιστές παρακολουθούμε την εξέλιξη του σκακιού στην περιοχή μας. Τα ηνία από τους σκακιστές πήραν οι παράγοντες, οι οποίοι, όμως, εκτός από το σωματείο τους, ενδιαφέρονται και για την προσωπική τους δόξα.
Ειδικά τα τελευταία χρόνια βλέπουμε τρεις – τέσσερις ανθρώπους, μέσα από τριακόσιους σκακιστές που έχει η περιοχή μας, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε μέσον, με προοπτική την προεδρική καρέκλα της ΕΣΣΠ και αλληλοσφαζόμενοι στις πλάτες μας, να επιζητούν τον ρόλο Μεσσία. Επειδή υπάρχουν και άλλοι 296 σκακιστές που έχουν και αυτοί ικανότητες και φυσικά εκατοντάδες γονείς που στο πρόσφατο Σχολικό πρωτάθλημα «τρόμαξαν» με αυτά που είδαν, παρακαλούμε τα μέλη του ΔΣ της ΕΣΣΠ, άμεσα να παραιτηθούν και να διενεργηθούν εκλογές, ώστε να προκύψει ένα ΔΣ με εννέα καινούργια μέλη, που να αγαπούν την ομάδα τους και το σκάκι και όχι την αυτοδιαφήμιση τους. Η τελευταία Γ.Σ. της Ένωσης με απόφαση της ζητάει από το Δ.Σ. να παραιτηθεί και να διενεργηθούν εκλογές. Τα περισσότερα μέλη προς τιμή τους, αποφάσισαν να παραιτηθούν.
Ζητάμε κι από τα υπόλοιπα 2-3 μέλη να απαγκιστρωθούν και αυτά από τις καρέκλες τους και να αφήσουν εμάς τους σκακιστές να ρυθμίσουμε μόνοι μας την τύχη μας.
Δεν χρειαζόμαστε πάτρωνες. ’’

Η επιστολή υπογράφεται από τα μέλη της πρώιμης ηγετικής ομάδας που αναφέρεται στο προηγούμενο δημοσίευμα.

ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ 'ΚΕΣ'

ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΩΝ ΣΚΑΚΙΣΤΩΝ

Άτυπη κίνηση και πρωτοβουλία σκακιστών της περιοχής της ΕΣΣΠ, με μοναδικό σκοπό την αποκατάσταση των σχέσεων τους με το άθλημα του Σκακιού.

ΙΔΡΥΣΗ: Απρίλιος του 2006


ΑΡΧΕΣ

1. Αγάπη για το Σκάκι και για την εξέλιξη του.


2. Συνεργασία με ανθρώπους οι οποίοι έχουν αποδείξει έμπρακτα ότι τοποθετούν το Σκάκι πάνω από το προσωπικό, ακόμη και το σωματειακό τους συμφέρον.


3. Ειλικρίνεια, διαφάνεια, δουλειά, ισονομία.

ΣΚΟΠΟΙ

1. Απαίτηση από το ΔΣ της ΕΣΣΠ σε άμεση παραίτηση και διενέργεια εκλογών, με είσοδο στο νέο ΔΣ εννέα καινούργιων προσώπων που να αδιαφορούν για τα πόστα, αλλά με μέλημα τους την πρεσβεία των παραπάνω αρχών.


2. Απαίτηση από την ΕΣΣΠ για πλήρη εφαρμογή όλων των κανονισμών που αφορούν το σκάκι, ιδιαίτερα στα αγωνιστικά θέματα.


3. Έλευση με μόνιμη εγκατάσταση στην περιοχή – μέσω της ένωσης – προπονητή με ‘περγαμηνές’ στην προπονητική για γρήγορη και μεγάλη άνοδο των σκακιστών μας.


4. Διοργάνωση, και πάλι μέσω της ένωσης, με ετήσιο προγραμματισμό τουρνουά πολλών βαθμίδων με δύο σκοπούς: α. Την διαφήμιση του αθλήματος, και β. Την – οπωσδήποτε – βελτίωση αδιακρίτως όλων των σκακιστών μας.


5. Στήριξη όλων όσων θέλουν να προσφέρουν στο άθλημα αλλά αντιμετώπιση των καπηλευτών του με παράλληλη επισήμανση τους στους αρμόδιους φορείς και στο σκακιστικό κοινό.

ΜΕΛΗ

Όλοι οι σκακιστές οι οποίοι , είτε θέλουν να προσφέρουν στο σκάκι, είτε απλώς συμφωνούν με τις αρχές και τους σκοπούς μας, με ένα απλό αίτημα τους γίνονται αυτόματα μέλη.

Η ΠΡΩΙΜΗ ΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Τάσος Αλεξάνδρου     (ΣΟ Πατρών)
Δημήτρης Παυλίδης     (ΝΕΠ)
Γιώργος Καραμαλής     (ΝΕΠ)
Αλέξης Σπηλιόπουλος     (ΣΟ Ρίου)
Μιχάλης Σιγούρος     (ΣΟ Πύργου)
          
          

Ας σοβαρευτούμε λίγο...

Αυτό το blog δημιουργήθηκε για τις παρακάτω χρήσεις:

1. Αναφορές μιας παιδικής παρέας σκακιστών που ανδρώθηκε σκακιστικά στον Φυσιολατρικό.
2. Θέματα σκακιστικού ενδιαφέροντος
3. Γενικά σχόλια

Αυτό το post εξυπηρετεί ένα σκοπό και μόνο (καθαρτήριο):

Αποτελεί την διαχωριστική γραμμή μεταξύ των τελευταίων άσχετων γενικών δημοσιευμάτων και των επερχόμενων δημοσιευμάτων τα οποία αφορούν θέματα ζωτικού ενδιαφέροντος απο τα σκακιστικά πράγματα της περιοχής μας.

Ε. Λ. Ε. Ο. Σ

Όλοι γνωρίζουμε πως η ιδέα του blog ήταν του μεγάλου, του τρισδιάστατου, του ατελείωτου gkarkamelious. Κανένας δεν πρόκειται να το αμφισβητήσει αυτό, και όλοι, λίγο- πολύ, σεβόμαστε τον πρώτο διδάξαντα, τον ηγέτη, τον οδηγό μας.

Όμως, μάλλον ο Γιωργάκης και οι άλλοι εμπνευστές αυτού του μαγαζιού, φαίνεται να μην σέβονται εμάς. Από τη μια ο gkarkamelious απειλεί πως θα το κλείσει το μαγαζί μια και καλή, ενώ από την άλλη κάποιοι σβήνουν σχόλια. Και καλά όλα τα σχετικά με την κατεδάφιση. Έχουμε και κάτι για να γράφουμε, κάτι να σχολιάζουμε. Αυτό που με ενοχλεί, είναι όλα αυτά το σχόλια που σβήνονται. Τον pk τον βγάλατε για αυτόν ακριβώς το λόγο. Σχόλια όμως σβήνονται συνέχεια. Και αναρωτιέμαι για ποιο λόγο? Τα blogs υπάρχουν για να σχολιάζουμε, να πειράζουμε ο ένας τον άλλο, να λέμε την άποψη μας ελεύθερα, χωρίς φόβο ότι ο φίλος μας, ο συμπαίχτης μας, ο αδερφός μας, ο γκόμενός μας, ο πατέρας μας, ο γείτονας, ο σκύλος και το χρυσόψαρό μας θα παρεξηγηθεί. Και καλά να παρεξηγηθεί. Αλλά να σβήσει αυτό που γράψαμε? Με ποιο δικαίωμα?

Που είναι το χιούμορ και η κατανόηση προς την γνώμη των άλλων? Αν έξυπνοι και ανοιχτόμυαλοι άνθρωπου φέρονται φασιστικά, τι θα πρέπει να περιμένουμε από τους μετρίας νοημοσύνης? Καν΄ τε ό,τι καταλαβαίνετε. Εγώ βαρέθηκα. Μπορείτε μάλιστα και να με διαγράψετε από contributor. Έτσι, επειδή το έχετε πάρει μονότερμα, και αποφασίσατε να λογοκρίνετε το άπαν σύμπαν.

Διπλωματικές κινήσεις

Μαθήματα διπλωματίας παραδίδει ο ψηλός (pk), με τον κομψό τρόπο με τον οποίο επέλεξε να 'σβήσει' το ολίσθημα της προηγούμενης Κυριακής.
Οπότε και αποφάσισε να αμβλύνει την κατάσταση βάζοντας μια δεύτερη αναβολή στην σειρά λόγω ανειλημμένων επαγγλματικών υποχρεώσων.

Εύγε ψηλέ, χαλάλι σου...

Και τώρα παρακαλώ πολύ την απαιτούμενη παύση και ησυχία, για να υποδεχθούμε την ιέρεια αυτού του χώρου, την μία και μοναδική apla goddess...!

Απολάυστε,

Κατερίνα βγαίνεις, η πίστα σε περιμένει για το νέο σου post...

Η μεγάλη (υπεκ)φυγή...

Αναζητείται επί της σκακιέρας ο pk, για την εκπλήρωση των αγωνιστικών του υποχρεώσεων.

Όποιος γνωρίζει το παραμικρό για το που βρίσκεται, ας ενημερώσει στο blog και θα αμοιφθεί για τις πληροφορίες του.

Αλήθεια Κατερίνα, την εβδομάδα που λείπεις στο UK, διαπιστώνω πως με ευννοεί ο σκακιστικός ωροσκόπος μου και μου παρέχει περίσσεια ενέργειας για τις παρτίδες στα τουρνουά.

Αν και είναι δυσβάστακτο το κόστος, θα μπορούσες να το παρατείνεις 2-3 βδομάδες να ολοκληρωθούν τα κλειστά που παίζω;

Η χρέωση δική μου.

Φιλάκια

H prwti ektafi tou Melquiades Estrada

Ena apo ta pio dimofili posts se auto to blog itan fusika i tainia the three burials of Melquiades Estrada. Wres panw apo ta desktops tous afierwsan oi pillious kai gkarkamelious gia na katatopisoun- proeidopoiisoun ton aplo lao gia to ti esti Melquiades Estrada. Ateleiwta itan ta sxolia apo gnwstous kai mi anagnwstes kai genikotera dimiourgithike enas urban legend, analogos me auton tou, an i goddess einai apla or xapla. O pk pire anastrofes kai apoxwrise me opoies sunepeies eixe auto...

Prin apo merikes meres epese sta xeria mou ena ekguro aggliko periodiko. Kathws amerimni eftasa stin selida 65 me thema this week's best films diapistwsa pws sti thesi no. 2 me new entry kai me 3/4 asteria itan i en logo tainia. Tha sas metaferw ta sxolia twn Anna Smith kai Anna Wood opws akrivws graftikan.

Tommy Lee Jones directs and stars in this excellent tale of friendship, loyalty and loneliness. A beautiful- looking film with some great acting.

Ta elega, na peite pws den ta elega? "Vre paidia, mipws exete kanei kapoio lathos? Mipws, lew, mipws den katalavate to deeper meaning autou tou piece of art? autou tou masterpiece?" Oi pillious kai gkarkamelious me apopiran polles fores, katigorwntas me pws eimai amousi, atexni ktl. Ksexnate omws pws eimai ena it- girl... den tha to afina na perasei etsi. Ekana tin sxetiki mou ereuna, exw tin analogi vivliographia, to aggliko koino kai kritikous me to meros mou, kai sas prokalw se anoixto debate.

Fantastite posi megali epituxia eixe stin Ellada pou i tainia exei idi kukloforisei se DVD. Ta Village kai ta Sters den eixan aithouses diathesimes, logw tou terastiou arithmou theatwn pou epithumousan na doun auto to aristourgima!!! Kai sas rwtaw loipon. Ti exete na peite gia ola auta? EEEEE??? Eixa xreos apenanti sto filotheamon koino, apenanti ston kosmo tis texnis, alla panw apo ola apenanti ston eauto mou na ksekinisw mia- mia tis ektafes tou Melquiades Estrada.

P.S: 1) min arxisete sxolia tou typou "oi aggloi den kseroun apo cinema, pws einai ksenerwtoi ktl, giati exoume anagnwstes apo UK.
2) min tolmisete kai den sxoliasete pillious kai gkarkamelious, giati nomizw pws irthe i wra na apokatastathei i taxis. I opoia prospatheia na to paiksete uperanw kai dives tha thewrithei pws sumfwneite me ta osa graftikan parapanw.

UK for ever!!!

Eimai stin UK, kai sorry pou grafw greeklish, kserw pillious poso se enoxlei auto, alla to pc tis filis mou den einai se thesi na katalavei tis idiaiterotites kai tis euaisthisies pou exoun kapoioi pneumatikoi anthrwpoi me ti glwssa.
Ti elega, loipon? A, nai, i UK, ti yperoxi xwra pou einai. Kai tha itan akomi kaluteri an den eixe tous British people.
Sti zwi mou tis apofaseis tis pairnw en mia nuxti. Psunomai na meinw edw for ever. Kserw pws mporei polloi na anafwnisetai "amin kai pote", alla kata vathos (kai kata ypsos kai kata platos), oloi me sympathite kai den tha thelate na sas leipsw (tha thelate?). Alla pws na to kanoume, einai alli i aisthisi otan gurnaei kaneis home.
Tha sas steilw episis photos apo to Luton, apo tis diafores "ekdilwseis" stis opoies summetexoume (all night- long parties, student union parties, greek nights etc), etsi, mpas kai ksekounithite ligo, giati polu exoume valtwsei.
Filakia polla kai trela!!!

Ιδέα 1η: a la fame story

Λοιπόν μετά απο μια εποικοδομητική συζήτηση μεταξύ μεζέδων και μπυρίτσας, παίζει η εξής ιδέα, να ακολουθήσουμε πετυχημένες συνταγές χωρίς κόστος για τους αναγνώστες.

Παίζουν τα εξής ερωτήματα:

Ποιον απο τους τέσσερις contributors (παρόντες + αποχωρήσαντα pk) θα ψηφίζατε:
1. Για να αποχωρήσει οριστικά απο το blog.
2. Καλύτερο συγγραφέα ποστ
3. Καλύτερα/εύστοχα σχόλια
4. Καλύτερο χιούμορ
5. Για να βγείτε μαζί βόλτα.
6. Για βραδινή διασκέδαση.
7. Για να πάτε Κυριακή απόγευμα στο καφενείο.
8. Για μια παρτίδα σκάκι.

Οι απαντήσεις θα κατατεθούν παρακάτω σαν comments και ημέρα πρώτης καταμέτρησης Πέμπτη 23 Μαρτίου 2006, 23:30.

€0.00/comment

Απλές προτάσεις για ένα καλύτερο blog

Από το πρωί δέχομαι απειλητικά τηλεφωνήματα, από τον κατά τα άλλα συμπαθέστατο gkarkamelious πως θα σβήσει μια και καλή αυτό το blog. Η αιτιολογία του είναι σχεδόν παιδιάστικη: δεν ασχολείται κανείς, ενώ όσοι γράφουν, λένε τα δικά τους.
Και τι θα ήθελες, δηλαδή να λένε; Των άλλων;
Δέχομαι πως η κατάσταση θα πρέπει να αλλάξει σε αυτό το blog. Αν θες αγαπητέ gkarkamelious το μαγαζί να έχει κίνηση, θα πρέπει να το κάνεις εσύ, εγώ και όσοι έχουν δικαίωμα λόγου, λίγο πιο πιασάρικο. Γιατί καλή η υψηλή τέχνη, καλές οι αναλύσεις παρτίδων, καλές και οι ανταποκρίσεις από τον κόσμο. Θα ήταν όμως ακόμη καλύτερο αν υπήρχε λίγο gossip, λίγη ίντριγκα, καμιά μηχανορραφία, του στυλ, ποιος είναι με ποιον, ποιοι τσακώθηκαν, ποιοι κεράτωσαν ποιους, τα γνωστά βρε αδερφέ. Από φόβο μήπως εμπλακεί το όνομα κάποιου θα μπαίνουν όλοι. Άσε τι έχει να γίνει αν ακουστεί, ή μάλλον γραφτεί το όνομά του. σχόλια επί σχολίων... Επίσης, θα πρέπει να προστεθούν νέες στήλες, όπως fashion police, θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερος χώρος στις γυναίκες, θα πρέπει να αλλάξουμε ταπετσαρίες, να γράφουμε ίσως στα αγγλικά, έτσι ώστε και οι φίλοι μας από το εξωτερικό να συμμετέχουν. Τώρα, αν όλα αυτά δεν φέρουν το πολυπόθητο τζίρο, θα μπορούσε να αλλάξει όλοι η διεύθυνση, έτσι όπως γίνεται σε επιχειρήσεις που δεν πάνε καλά. Και δεν μιλάω για μένα, που είμαι ένα νέο και άφθαρτο πρόσωπο (είμαι και η μόνη γυναίκα, είμαι ένα it- girl, γνωρίζω από μόδα, και γενικότερα το έχω σπουδάσει το θέμα). Στη θέση των παλιών contributors θα μπορούσε να μπει ο panmas, o ilovempampouinous κτλ.Νομίζω πως λύσεις υπάρχουν. Καλέ μου gkarkamelious μην είσαι τόσο κακός. Σκέψου τις θαυμάστριες του pillious και του Ψηλού, σκέψου πόση διαφήμιση έχω κάνει σε φίλους μου. Αλλά πάνω από όλα, σκέψου εκείνο το post που θέλω να γράψω για τον μοναδικό, τον τέλειο, τον φοβερό David Beckham!!! Ξέρω πως είσαι καλός και ευαίσθητος άνθρωπος και για να μην μας στεναχωρήσεις όλους θα το κρατήσεις λίγο ακόμη. Εεεε???

Μερικά έργα τέχνης. Η ομορφιά και η απλότητα σε όλο τους το μεγαλείο. Pinky διάθεση, φρέσκιες παρουσίες, και μια βόλτα που σε όλους έμεινε αξέχαστη. (Νομίζω κάποιον είχαμε πάει να δούμε, σε μια παρέλαση?!)

Ήρθε το τέλος!

Το κείμενο είναι περιττό.

Αρκεί να έχετε την δέουσα παρατηρικότητα!

Μια παρεξηγημένη τροφη.

Πίτσα!

Ποιος δεν έχει χαρεί στο άκουσμα της βέσπας του delivery, ποιος πάλι δεν έχει ακούσει τους μύδρους των διαιτολόγων εναντίον της;

Όλοι έχουμε τις εμπειρίες μας σχετικά.

Μια ριζοσπάστικη μελέτη που ήρθε στην επιφάνεια ανατρέπει τα δεδομένα.

Σε δείγμα 1.296 ενήλικων ανθρώπων και 312 παιδιών ηλικίας ως 12 ετών, οι οποίοι κατανάλωσαν ως βασική τροφή πίτσα 4 φορές την εβδομάδα για ένα μήνα, αυξήθηκε όχι το βάρος, η πνευματική τους ικανότητα και η αντοχή τους στην φυσική κόπωσησε ποσοστά 15%..

Για αναλυτική παρουσίαση των αποτελεσμάτων, πληκτρολογήστε στο google, missouri pizza project και συνεχίστε στην πρώτη διεύθυνση.

(Δεν έμαθα ακόμα να γράφω τις διευθύνσεις στα post)

Gens Una Sumus

Στις φωτογραφίες βλέπετε την σύμπνοια και την ομοψυχία της αδιαίρετης φυσιολατρικής τριάδας επί τω έργω...
Αν γινόταν, και γώ και ο πίλλιας θα μπαίναμε να βοηθήσουμε.
Ευτυχώς για τον pk, αυτό δεν έγινε!

Λέτε η καθαρότητα απο γένια στο πρόσωπο, να αντανακλά την καθαρότητα στο μέτρημα των βαριαντών?! Διόλου απίθανο!

Περαστικά μας...

Chess Carnival 2006

Chess Carnival 2006

Μιας και τελικά εμφανίστηκε κίνηση στον χώρο, ας τροφοδοτήσουμε με υλικό για νέα σχόλια.

Οι παραπάνω εικονιζόμενοι είχαν δύο επιλογές:

1. Να ντυθούν καρναβαλικά


2. Να παίξουν καρναβαλικά

Επίσης δεν υπήρχε περιορισμός σε συνδιασμό και των δύο επιλογών, παρά μόνο περιορισμός της ελάχιστης μίας.

Τα σχόλια δικά σας, αρκεί να υπάρχει το απαιτούμενο τακτ.


Καλή σαρακοστή (όχι στα McDonalds!)

Οι λύκοι και τα πρόβατα

Λέει ο λαός, ''όποιο πρόβατο φεύγει απο το κοπάδι του, το τρων' οι λύκοι'' .

Και πόσο δίκιο έχει ο λαός, αφου το εικονιζόμενο πρόβατο απο την στιγμή που την έκανε κομψά λαμόγια απο τον χώρο, το τσιμπολογούν κάτι λυκόπουλα στο τουρνουά του ΣΟΠ.

Προς γνώση και συμμόρφωσιν γενικώς των προβάτων...

Fantasy

Δύο άσχετες -αλλά ωραίες- εικόνες,
έτσι για να τη σπάσω στο χοντρό!

100

100 posts στάσαμε τρομάρα μας!

...Με πολύ μεράκι, νυχθημερόν αρθρογραφούν οι συντάκτες του χώρου και κατόπιν παίζουν μεταξύ τους πασούλες σχολιάκια.

Κάτι σαν την τακτική του Ότο στο Euro.

Στο τέλος όμως... ''it can be only one!''

Άιντε και να τα χιλιάσουμε!

(Ποιος θα το θυμάται μέχρι τότε?!)

Mel(qiades) Estrada IS DEAD!

Κυρίες και κύριοι,

βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας προσκομίσω την πιο τρανή απόδειξη των προηγούμενων post για τις αλλεπάληλες ταφές του ταλαίπωρου Mel.

Μπαίνοντας στο site του Ster να δώ τι μπορεί να υπάρχει για απόψε, με μεγάλη έκπληξη είδα να έχει αποσυρθεί ότι υλικό υπάρχει σχετικά με την ταινία, ακόμα και απο τις ώρες προβολής. Για να καταλάβετε καλύτερα, ενώ υπάρχει ενημέρωση για τις τελευταίες ταινίες, ενώ διατηρούνται ακόμα παλιότερες (π.χ. στην Λούφα και Παραλλαγή μπορεί και να έχουν μπει μια - δυο σειρές νέων πρωταγωνιστών), παρόλα αυτά για τον Mel, έγινε το ντεμπούτο την προηγούμενη εβδομάδα και μετά όπως όπως αποσύρθηκε.
Εκεί και αν θάφτηκε πάλι! Έχω χάσει το μέτρημα με αυτόν τον απίθανο!

Melqiades Estrada! Η χαρά του νεκροθάφτη!

Λοιπόν, κλείνοντας και για να μην μακρυγορούμε.

Όλα αυτά που δημοσιεύτηκαν αυτές τις ημέρες, δεν αποτελούν άλλο ένα βίτσιο δύο παράξενων σκακιστών, το οποίο θα μπορούσε να είναι πολύ λογική εξήγηση κατά τα άλλα.

Είναι απλά γεγονότα.

Και ιδού η παραπάνω προαναφερόμενη απόδειξη!

Η έκτη ταφή του Melquiades Estrada

Το Tales of ales, οσμιζόμενο τις τάσεις των καιρών όπως ο Σκρουντζ Μακ Ντακ τα δολλάρια, συνεχίζει το αφιέρωμα στην wanna be, πιο cult ταινία των 00's!
Κυρίες και κύριοι, φωτογραφικό υλικό από το αριστούργημα της έβδομης τέχνης:

"The Three Burials of Melquiades Estrada"






αριστερά προηγείται έφιππος ο Marlboro Man (Tommy Lee Jones) ακολουθεί ο συνοριοφύλαξ Norton (Barry Pepper) και στο βάθος τσουβαλιασμένος στον ημίονο ο ταλαίπωρος Melquiades Estrada, ήδη σε κατάσταση προχωρημένης σήψης!



Ο Marlboro Man μπροστά και πίσω από την κάμερα!
Έτσι εξηγούνται αρκετά...

Ο Τσε Γκεβάρα και το σκάκι

Αβάνα 1964 , τουρνουά εις μνήμην του Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα. Ο Τσε, που ήταν και ένας από τους διοργανωτές του τουρνουά, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την παρτίδα του Σοβιετικού Μαρκ Ταιμάνοβ (αριστερά, παίζει με τα μαύρα).

www.PanKanOnCinemas.com

Για όλους τους σινεφίλ που ο κινηματογράφος αποτελεί μια καλή πρόταση για το βράδυ τους, δημιουργήθηκε ο παραπάνω νέος χώρος ο οποίος παρέχει πληροφορίες για χώρους και ώρες προβολής κινηματογραφικών ταινιών σε όλη την Ελλάδα, με δυνατότητα σύντομης επισκόπησης του προγράμματος προβολών, δυνατότητα on-line κρατήσεων οπουδήποτε στη Ελλάδα (εκτός prive οικιακών προβολών), ενώ επίσης υπάρχει η πρωτοποριακή υπηρεσία, βιντεοσκοπημένης με τον ίδιο τον ιδιοκτήτη, παρουσίασης της ταινίας που σας ενδιαφέρει, στην οποία ο ιδιοκτήτης προσωπικά σας αναλύει τα +/- της ταινίας και τους λόγους για τους οποίους θα έπρεπε να την παρακολουθήσετε.

Και όλα αυτά, ΤΕΛΕΙΩΣ ΔΩΡΕΑΝ!

Απο το πολύ ελκυστικό πακέτο, λείπουν τα ποπ κορν τα οποία θα έπρεπε να πετάγονται απο τον οδηγό δίσκου.

Ίσως στην επόμενη έκδοση, αυτό το χαρακτηριστικό ικανοποιηθεί απο τον φανταστικό ψηλό του cinema!

Προτείνεται ανεπιφύλακτα!

5 αστέρων (όχι Μεταξά, δυστυχώς)

Η πέμπτη ταφή του Melquiades Estrada

Τόπος:
Θλιβερή αμερικάνικη κωμόπολη στο Τέξας, κοντά στα σύνορα με το Μεξικό.
Πρόσωπα:
α) Επιστάτης ράντζου της περιοχής, μεσόκοπος, μόνος, στυλάτος (Marboro man στο πιο σιτεμένο) και ημίτρελος -όπως αποδεικνύεται-.
β) Άρτι αφιχθείς συνοριακός φρουρός από το Σινσινάτι, κοντοκουρεμένο αμερικανάκι ολίγον τι οπλοστρατόκαυλος.
γ) Η σύζυγος του προαναφερθέντος αμερικανακίου που τον ακολούθησε στο Τέξας. Ξανθούλα, νοστιμούλα, νέα και ολομόναχη ανάμεσα στους ημιάγριους(Τεξανοί), αρχίζει γρήγορα να βαριέται αφόρητα και φυσικά κερατώνει τον άντρα της την ώρα που αυτός κυνηγάει μεξικάνους λαθρομετανάστες για να φέρει το ψωμί στο σπίτι!
δ) Melquiades Estrada. Το θύμα των σεξουαλικών ορέξεων της ως άνω δεσποινίδος, μεξικάνος λαθρομετανάστης –τί ειρωνεία!- και καρδιακός φίλος του Marboro man. Μία απίθανη σκηνή αβυσσαλέας βλακείας και απίστευτης αφέλειας έχει σαν αποτέλεσμα να πέσει νεκρός από τις σφαίρες του συνοριακού φρουρού (ο οποίος δεν γνωρίζει ούτε τον ίδιο ούτε την σχέση του με τη γυναίκα του. Πώς τα φέρνει η ζωή καμιά φορά ε;).
Κεντρικός Ήρωας:
Το ταλαίπωρο πτώμα του Melquiades Estrada, το οποίο περνάει τα πάνδεινα. Πάρτε μια μικρή γεύση: πρώτα θάβεται μυστικά στον τόπο του ατυχήματος μέχρι που μετά από καμιά εβδομάδα τον ξεθάβουν τα κογιότ και αρχίζουν να τον τρώνε. Όταν ανακαλυφθεί, πηγαίνει για νεκροτομή και ξαναθάβεται όπως-όπως σε ένα οικόπεδο που πετάνε τα πτώματα των λαθρομεταναστών. Τον ξαναξεθάβουν (ο συνοριακός φρουρός που τον σκότωσε, υπό την απειλή του όπλου του Marboro man, ο οποίος τα έχει πάρει με την απόπειρα συγκάλυψης του εγκλήματος από τις αρχές! Ουάουουουου, γαμάτο ε;) του βάζουν τα καλά του(!), τον βάζουν σε ένα άλογο και ξεκινάει ένα τύπου Western ταξίδι για το χωριό του στο Μεξικό, για να θαφτεί επιτέλους όπως πρέπει! Αμ δε! Στο δρόμο το δύστυχο πτώμα του Melquiades Estrada δέχεται επίθεση μυρμηγκιών, λούζεται ένα μπουκάλι κολώνια, παίρνει φωτιά, καταπίνει ψυκτικά υγρά, χάνει μια τούφα από τα μαλλιά του στην προσπάθεια του Marboro man να τον χτενίσει, και φυσικά κατά τη διάρκεια όλων αυτών βρομάει αφόρητα. Ευτυχώς που η τεχνολογία δεν επιτρέπει ακόμα στην όσφρησή μας να γευτεί τις χαρές του κινηματογράφου!
Το τέλος:
Δε σας το λέω, το αφήνω για έκπληξη. Αν κάποιος από σας είναι τόσο ηλίθιος ώστε μετά από αυτά που διάβασε να πάει να το δει, τότε σίγουρα του αξίζει.

Σημείωση: η ταινία ΔΕΝ είναι κωμωδία!!!
Φαντάζομαι ότι στην Αμερική θα θεωρείται υπερκουλτουριάρικη (πώς έχουμε εδώ τον Αγγελόπουλο; Κάτι τέτοιο.)

Η 4η ταφή του Melqiades Estrada

Δεν σκοπεύω να το ταλαιπωρήσω πολύ, εξάλλου έχουμε δουλειά να κάνουμε!

Φτού!

Κάνω την αρχή!
Αναλάβετε και σεις τα φτυάρια σας και πάμε!

Και δόξα το Θεό να λες, που δεν είμαστε και ξυπόλητοι!

Φοίνικας

Η αναγέννηση του Φοίνικα έλαβε χώρα προ ολίγου!
Τίναξε τα υπόλοιπα απο τις στάχτες του και ξεχύθηκε στο δίχτυ!

Μετα απο πολλά και επεισοδιακά γεγονότα, έδειξα στο μηχανάκι ποιος κάνει κουμάντο στο πληκτρολόγιο και τα υπόλοιπα συμπράγκαλα αυτής της ηλεκτρονικής τσάντας.

Σαραβαλάκι μου, αγάπη μου!

Και με την ευκαιρία, χρόνια πολλά στους Βαλεντίνους και τις Βαλεντίνες, (νομίζω είχα μια συμμαθήτρια στο γυμνάσιο πριν πολλά πολλά χρόνια!).

Κανένα post/comment για απόψε!

Όξω γρήγορα! Σβέλτα, θα αργήσετε!

www.kavafis.gr

Δεν πρόκειται να σας δώσω το site των φίλων του Καβάφη.
Ούτε πρόκειται όμως να το εγκαταστήσετε εδώ και να μου χαλάσετε το μαγαζί.
Καλή η ποίηση, ''εκτιμητέα'', και επίσης ελεύθερο και το βήμα του χώρου.

Ας μην κάνουμε όμως κατάχρηση της διακριτικότητας των άλλων και ας σκεφτούμε και τους υπόλοιπους που σκοτώνουν την ώρα τους εδώ.

Ας τους αφήσουμε ήσυχα να σκοτώνουν μόνο την ώρα τους όμως και ας μην έχουμε άλλες παρενέργειες.

Ήμαρτον με αυτά τα ποιήμαα και τις φωτογραφίες!

Αν είναι να είμαστε όλοι μας όμηροι σας, καλύτερα να μην γράφετε τίποτα,ή ακόμα καλύτερα, να το κατεβάσουμε το ρολό και να σηκωθούμε να φύγουμε.

Μήπως λέγαμε ποιήματα και στις ασπρόμαυρες αλάνες του Φυσιολατρικού;

Άλλα ήταν εκείνα τα ποιήματα, και όμοιά τους δεν ξανάρχονται.

Και ετοιμάστηκε βρεφική κούνια

Και ετοιμάστηκε βρεφική κούνια

Να κλείσει παιχνίδια

Χάρτινα σχέδια που σχημάτισαν τα χέρια μου

Χρώματα που έδωσαν σχήμα σε ιδέες

Και ετοιμάστηκε βρεφική κούνια

Γιατί αυτά τα χρώματα και αυτές οι ιδέες

Έμειναν πάγιες υποθέσεις

Παιχνίδια που δεν ξεπεράστηκαν

Λ. Δεσλής

Ξύπνα πίλι, φτάσαμε!

Τι άλλο να πω;
Σκόρδα...!
Το ματιάσατε το πιλάκο, το φάγατε το παιδί.
Μετά το θεαματικό 4/4 στους πρώτους γύρους, ο πίλις ολοκλήρωσε το full, με ένα 3/3 ήττες και τελείωσε απίστευτα ανώμαλα την καλή κατά τα άλλα πορεία του.

Δεν πειράζει ρε πίλλια, και τι να λέει άλλωστε;

Η πικρή γεύση της ήττας

Μετά  το θεαματικό ξεκίνημα, η ανώμαλη προσγείωση


(63) Butaev ,G (1915) - Kokkalis,V (2040) [C44]
Patras op Patras (5), 01.02.2006
[,AAA]
1.e4 e5 2.Nf3 Nc6 3.d4 exd4 4.c3 d5 5.exd5 Qxd5 6.cxd4 Bg4 7.Be2 Bb4+ 8.Nc3 Bxf3 9.Bxf3 Qc4 10.Qb3 [10.Bxc6+ bxc6 (10...Qxc6 11.0–0 Ne7 12.Qb3 Bd6 13.Bg5 0–0²) 11.Qe2+ Qxe2+ 12.Kxe2 0–0–0 13.Be3 Ne7] 10...Qxb3 11.axb3 Nxd4 12.Bxb7 Bxc3+ [12...Nc2+ 13.Ke2 Nxa1 14.Bc6+ Kf8 15.Bxa8 Nxb3 16.Be3 Nf6 17.Nd5 Bd6] 13.bxc3 Nc2+ 14.Ke2 Nxa1 15.Bc6+ Kd8 [15...Ke7 16.Ba3+ Ke6 17.Bxa8 Nxb3] 16.Bxa8 Nxb3 17.Be3 Ne7 18.Rb1 Kd7 19.Be4 Na5 20.Bxa7 Re8 21.Rd1+ Kc8 22.Kd3 [22.Bd3 Nd5+ 23.Kf3 Nxc3 24.Rd2±] 22...f5 23.Bf3 Nec6 24.Bd4 Nxd4? [24...Ne5+ 25.Bxe5 Rxe5 26.Kd4 Re6 27.Bd5 Rg6² (27...Rd6 28.Ke5 g6 29.Be6++-) ; 24...Rd8 25.Ra1±] 25.cxd4 Kd7 26.Rc1 Rb8 27.Rc5 Nb7 28.Rb5 c6 29.Rb6 Kc7 30.Rxc6+ Kd7 31.Rb6 Kc7 32.Rxb7+ Rxb7 33.Bxb7 Kxb7 34.f4 Kc6 35.Kc4 Kd6 36.d5 h6 37.h4 g6 38.Kd4 1–0

Ωδή στον Αριστείδη - Τα δόντια του Δράκοντα

Σε λιγότερο απο 24 ώρες, ο γερόλυκος της Πάτρας έχασε όσες παρτίδες χάνει ετησίως...
Η δεύτερη παρτίδα, παίχθηκε σήμερα το πρωί, με τον έταιρο παραγωγό του blog, και όλοι αναρωτήθηκαν τι έκανε ο Αριστείδης πριν 15 χρόνια και έβγαλε τέτοιους παίκτες.
Για όσους δεν ξέρουν, ένα πρωινό του '90, ο Αριστείδης στο παλαιό εντευκτήριο επί της Γούναρη, έκλεισε τα μάτια του, γύρισε και πέταξε πίσω του τα δόντια του δράκοντα...
Απο κει φύτρωσαν κάποιοι παίκτες, τρομοκράτες της σκακιέρας απο τότε...
Ρόδος ακούει;
Ψηλαλώνια μήπως;
Μούγκα στην στρούγκα που λεν και οι βλάχοι....

Quo vadis pillia?

Που βαδίζεις ρε πίλλια?
Αυτο λένε όλοι στην Πάτρα, μετά την νέα νίκη του πίλλια επί του πλέον σεβάστού πατρινού σκακιστή!
Κάτι μου λέει πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να αποτινάξει ο πίλλιας την διπλή προσωπικότητα της τασούλας κελεσίδου!
Άντε και 7/7!

Καμπανάκι, τρίτος γύρος....

Αμέσως ξεχύθηκαν οι αντίπαλοι με τα κοντά σορτσάκια στο ρίνγκ για να αλλάξουν μερικές γρήγορες...
Ώπα, παρασύρθηκα!
Λοιπόν, ο τρίτος γύρος ήταν μια συμπαραγωγή των συντελεστών του tales.
Το σκηνικό γνώριμο, η τελική θέση χιλιοπαιγμένη-διδαγμένη προ δεκαετίας, υπήρχε όμως μία ουσιώδης διαφορά:
Οι αντίπαλοι κάθονταν ανάποδα στην σκακιέρα.
Ή τουλάχιστον καλά θα ήταν να ήταν έτσι.
Ο πίλις παίζοντας σαν χοντρός απο τα παλαιά (που δεν ήταν χοντρός), με μοναδική διαφορά τα μαλλιά που 'χε ο χοντρός τότε, και ο χοντρός παίζοντας ως πίλις παλαιά (με κάποια παραπανίσια κιλά και μια μικρή αραίωση στην κεφαλή που ο πίλις δεν είχε) έπαιξαν μια ωραία διδακτική παρτίδα με θέμα την απουσία άμυνας στο ροκέ.

Όσο η αξία του ηττημένου δίνει αξία στο νικητή...

Καλή συνέχεια πίλιους, πάρε το τουρνουά, αν σκοντάψετε θα σας πιάσω, και τσίμπα και τα λεφτά.

Αυτά (την παρτίδα και τα υπόλοιπα τα αφήνω στον πίλια, ούτως η άλλως εγώ ότι είχα να βοηθήσω, βοήθησα).

Πίλια, στην επόμενη παρτίδα πλέον θα έχω λόγο να ανταποδώσω, μη μου κρατήσεις μουτράκια...

Round 2

Η συνέχεια ήταν:

Patras op Patras (2), 18.01.2006
[,pillius]
18... f4!? [18...h6 19.Bxe7 Qxe7 20.b5 f4³] 19.Bxe7 [Ή19.gxf4 Nf5© (19...Nf7) 20.b5 Nf7 21.fxe5 Nxg5 22.Qxg5 Bxe5 23.Nf4 Bxf4 24.Qxf4 Ne3 25.Qh4 Nxg2 26.Kxg2 Rf5ƒ] 19...Qxe7 20.gxf4 exf4 21.Bf3 [21.Nxf4? Qg5 22.Re4 Bh3 23.f3 Ne6–+] 21...Qh4µ [21...Nc6] 22.Kh1 [22.Nc1µ] 22...Qxf2–+ 23.Rf1 Qe3 24.Qxe3 dxe3 25.Rad1 g5 26.Rg1 g4 27.Bxg4 Bxg4 28.Rxg4 f3“ 0–1

black to move

Patras op Patras (2), 18.01.2006
1.c4 e5 2.g3 Nc6 3.Bg2 d6 4.Nc3 Be6 5.d3 Qd7 6.Nd5 Nd8 7.e4 c6 8.Nc3 [8.Ne3] 8...g6 9.Be3 Bg7 10.Qd2 Ne7 11.Nge2 0–0 12.0–0 f5 13.b3 [13.f4] 13...d5 14.exd5 cxd5 15.Bg5 [15.cxd5 Nxd5 16.Nxd5 Bxd5 17.Bxd5+ Qxd5 18.f4 Nc6³] 15...d4 16.Na4 Rc8 17.b4 [17.f4] 17...b6³ [17...Qxa4 18.Bxe7 Re8 19.Bxd8 Rcxd8³] 18.Rfe1
Τί έπαιξε ο σατανικός pillius στην παραπάνω θέση;
Στείλτε τις απαντήσεις σας στα σχόλια. Οι τρεις πρώτες σωστές απαντήσεις κερδίζουν ένα συλλεκτικό μπλουζάκι Tales of ales!

Patras Minares Chess Festival 2006

Λοιπόν ξεκινώ σύντομα γιατί υπάρχει και το βάρβαρο αυριανό ξύπνημα, δίνοντας μια παρτίδα του δεύτερου γύρου στην οποία ο λευκός βάζει νοβοτέ στην δεύτερη κιόλας κίνηση νικώντας άνετα την παρτίδα και τις εντυπώσεις.
Ζητώ συγνώμη που δεν σας βοηθώ στην μορφή της παρτίδας αλλά υπάρχουν και χειρότερα...!
Σημπληρωματικά, η παρτίδα παίχτηκε απο μέρους μου σε χρόνο μπλιτς, αφού λόγω της εργασίας μου, καθυστέρησα να εμφανιστώ σχεδόν μια ώρα. Ξαναθυμήθηκα τα εφηβικά όπου εμφανιζόμουν τελευταίος και έφευγα επιτυχώς πρώτος! ....... σνιφ!
Παρόλα αυτά, η καλοετοιμασμένη συνέχεια που επέλεξα, θυμίζει ολίγον pre-move καταστάσεις απο playchess, αλλά είναι 100% πραγματική παρτίδα.
Κλείνοντας την όχι σύντομη αυτή εισαγωγή, είμαι σίγουρος πως τελικά μένει κάτι απο μένα στο σκάκι, τουλάχιστον στην γειτονιά μας, μετά την δημιουργία αυτής της παρτίδας.

Λοιπόν:

2ος γύρος, 6ο τραπέζι πίστα, λευκός ο σκηνοθέτης, μαύρος οποιοσδήποτε

1.ε4 δ5 2.Ιζ3!Ν δε4 3.Ιη5 Ιζ6 4.Αγ4 ε6 5.Ιγ3 Βδ4 6.Βε2 α6 7.α4 Αγ5 8.Ιγε4 Ιε4 9. Ιε4 Αε7 10. γ3 Βδ8 11.δ4 0-0 12.0-0 Ιδ7 13.Αζ4 Ιζ6 14.Παδ1 β6 15.Ιζ6 Αζ6 16.δ5 Βε7 17.δ6 γδ6 18.Αδ6 Βε8 19.Βε4 Πα7 20.Αζ8 Βζ8 21.Βγ6, 1-0.

Υποκλίνομαι ως οφείλω στο κοινό μου και υπόσχομαι αν επιμείνουν να παρακολουθούν τις ανταποκρίσεις πως θα προσπαθήσουμε απο κοινού με τον πιλ να τους κόψουμε οριστικά το σκάκι και να ξαλαφρώσουν απο αυτό!

Καληνύχτα!

Wijk aan Zee

Στο Wijk aan Zee , ένα γραφικό ολλανδικό χωριό, διεξάγεται αυτές τις μέρες όπως κάθε χρόνο, το ισχυρότερο μάλλον σκακιστικό τουρνουά του 2006. Το Ά τουρνουά (διεξάγονται παράλληλα δύο ακόμη ισχυρά κλειστά τουρνουά) συγκεντρώνει την ελίτ του παγκόσμιου σκακιού και αποδεικνύεται αντάξιο της φήμης του, γεμάτο ενδιαφέρουσες και μαχητικές παρτίδες(μόλις 50% ισοπαλίες). Μετά και τον τέταρτο γύρο στην κορυφή βρίσκονται ο ινδός Ανάντ και ο παγκόσμιος πρωταθλητής Βεσελίν Τοπάλοβ με 3/4. Ο Τοπάλοβ μάλιστα με 3 νίκες, 1 ήττα και καμία ισοπαλία!

Παράλληλα στην Πάτρα, μια παραθαλάσσια ελληνική πόλη, διεξάγεται σήμερα ο δεύτερος γύρος του Ατομικού Πρωταθλήματος Αχαίας-Ηλείας 2006, που αποτελεί προκριματικό για το Ανοιχτό Πρωτάθλημα Ελλάδας 2006. Οι ομοιότητες με το υπερτουρνουά του Wijk aan Zee περιορίζονται στη χρονική περίοδο διεξαγωγής και το αντικείμενο (σκάκι), αν και για το δεύτερο δεν θα ήταν παράλογες κάποιες ενστάσεις.

Το Tales of ales, ανανεωμένο μετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές του σε σαλέ των ελβετικών Άλπεων, είχε φροντίσει εγκαίρως να αποστείλει ανταποκριτή στο Wijk aan Zee για την πλήρη και έγκαιρη ενημέρωση των διψασμένων για σκάκι πολυπληθών αναγνωστών του. Δυστυχώς όμως, το αναπάντεχο καραδοκεί ακόμα και στην πιο οργανωμένη επιχείρηση, όπως το Tales of ales: ο ειδικός ανταποκριτής μας, αφού εισέπραξε προκαταβολικά την παχυλή αμοιβή του, επιβιβάστηκε κανονικά στο αεροπλάνο του και έκτοτε η τύχη του αγνοείται! Μάταια περίμεναν οι συντάκτες μας το pre game show από την Ολλανδία, άφαντη και η πολυαναμενόμενη ανταπόκριση του πρώτου γύρου! Οι οργιάζουσες φήμες ότι το απεχθές αυτό ρεμάλι βρίσκεται στο Ρίο της Βραζιλίας με εκπάγλου καλλονής νεαρή Γιαπωνέζα που γνώρισε στη Φρανκφούρτη περιμένοντας την ανταπόκριση για Άμστερνταμ, ελέγχονται εξονυχιστικά και το νομικό μας επιτελείο θα κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση του πληγέντος γοήτρου του ιστολογίου μας.

Μέχρι τότε θα σας αποζημιώσουμε με on site κάλυψη του Ατομικού Πρωταθλήματος Αχαίας-Ηλείας 2006, στο οποίο τυγχάνει να συμμετέχουν δύο από τους τρεις βασικούς συντελεστές του αγαπημένου σας ιστολογίου! (ο τρίτος απουσιάζει για αυτόν ακριβώς το λόγο!)
Gkarkamelious και Pillius λοιπόν ξεπέρασαν με εύκολες νίκες τον σκόπελο της πρεμιέρας και σήμερα ρίχνονται στη μάχη του δεύτερου γύρου!
Σύντομα κοντά σας με παρτίδες και αναλύσεις. Μείνετε συντονισμένοι!

Η αγελάδα του Αρναούτογλου σε νέες περιπέτειες

Αντιμετώπισε και συνέτριψε τον γερόλυκο Βίκτορ Κορτσνόι, όπως φαίνεται και στο video.

Αν τρεμοπαίζει η εικόνα του προηγούμενου ποστ...

ΔΕΝ είναι ούτε λόγω της μυωπίας σας,
ΟΥΤΕ λόγω έλλειψης σεξ στην ζωή σας εκφρασμένης με τρόπους SMS.

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ είναι η σεισμική δόνηση η οποία συνέβει προ ολίγου μεγέθους 6.9 R, η οποία προφητικά αναγγέλθηκε στο προηγούμενο ποστ, το οποίο όχι τυχαία απεικονίζει όχι μόνο τα Κύθηρα αλλά και την ευρύτερη περιοχή στην οποία έγινε αντιληπτός.

ΓΙΑ τους γνωστούς ''εξυπνάκηδες'', που αβίαστα θα πεταχτούν να διατυπώσουν οτι παριστάνω μετά Χριστόν προφήτη, δεν θα πω τίποτα παραπάνω απο τον προφανή λόγο, ότι δηλαδή δεν χρειάζεται να προκαλείται άσκοπα πανικός και υστερία στα πλήθη, σε τέτοια φαινόμενα.

ΚΑΙ θα συμπληρώσω, ειδικά για τους ''εξυπνάκηδες'', λαικιστί 'Βλαδίμηρους Πονηρίδηδες' με το εξής ερώτημα:

Γιατί δεν πετάχτηκε κανείς να εξηγήσει, να σχολιάσει ή έστω να ρωτήσει το αλληγόρικο κείμενο της φωτογραφίας του προηγούμενου ποστ, το οποίο βεβαίως είναι αδύνατο να είναι ρεαλιστικό και μάλιστα παραπέμπει και τους αναγνώστες να ακολουθήσουν σε αυτό το ασφαλές σημείο μακρυά απο την εν λόγω περιοχή;

Τέλος, δεν ασχολούμαι καν με τους κυρίους των απανταχού γεωδυναμικών κέντρων, ας ερίζουν όσο θέλουν για το ποιος είναι ο μεγαλύτερος μετά Χριστόν προφήτης.

Κοιτώντας το παραθύρι (όχι Windows)

Ευτυχισμένο το 2006 όπωςτο λέτε εσείς εδώ.
Άιντε και να μας φτάσετε!

Άποψη απο το παράθυρο μου...

Χριστουγεννιάτικο Δώρο

Επειδή στο tales of ales ,γνήσιοι αντικομφορμιστές επαναστάτες, σιχαινόμαστε την καπιταλιστική εμποροπανήγυρη των εορτών, θα ξενερώσουμε και σας με ένα ποιηματάκι του Γιάννη Ρίτσου στο πνεύμα των ημερών:

Στοιχεία Ταυτότητος

Xρονολογία της γέννησής μου πιθανόν το 903 π.X. -
εξίσου πιθανόν
το 903 μ.X. Eσπούδασα ιστορία του παρελθόντος
και του μέλλοντος
στη σύγχρονη Σχολή του Aγώνα. Eπάγγελμά μου:
λόγια και λόγια, - τι νά 'κανα; Pακοσυλλέκτη με
είπαν. Kαι τώντι.
Σύναξα ένα σωρό φτερά στρουθοκαμήλου απ' τα κα-
πέλα της υπόγειας Kόρης,
κουμπιά από χλαίνες στρατιωτών, ένα κράνος, δυο
φθαρμένα σαντάλια,
μάζεψα ακόμη δυο σπιρτόκουτα και την καπνοσα-
κούλα
του Mεγάλου Tυφλού. Στο Ληξιαρχείο, τα τελευταία
χρόνια, μού δωσαν
την πλέον απίθανη χρονολογία της γέννησής μου: 1909.
Bολεύτηκα μ' αυτήν, και μένω. Tέλος,
το 3909 κάθισα στο σκαμνί μου να καπνίσω ένα τσι-
γάρο. Tότε
κατάφτασαν οι κόλακες· με προσκυνούσαν· μου περ-
νούσαν στα δάχτυλα
λαμπρά δαχτυλίδια. Oι ανίδεοι δεν ξέραν
πως τά 'χα φτιάξει εγώ με τ' άδεια τους φυσίγγια πού
'χαν μείνει στους λόφους.
Γι' αυτό ακριβώς, για την ωραία τους άγνοια, τους
αντάμειψα πλούσια
με αληθινά πετράδια και διπλάσιες κολακείες. Πάντως
το μόνο σίγουρο: τόπος της γέννησής μου: η ’κρα
Mινώα.

Νέα εποχή

Μετά την καταγραφή σχολίου σε προηγούμενο δημοσίευμα απο άγνωστο περιφερόμενο στο δίχτυ άτομο (?!), πρέπει να σημειωθεί πως μπαίνουμε σε νέα δεδομένα ακροαματικότητας του χώρου.

Πλέον αναμένουμε νέα σχόλια απο το πείραμα, ή ότι προέκυψε μετά απο αυτό, και να είναι σίγουρο πως δεν τα σβήνει κανείς, μιας και δεν ασχολείται κανείς μαζί του.

Δεν υπάρχει ψυχίατρος στην παρέα μας άλλωστε, ώστε να έχει σκοπιμότητα κάτι τέτοιο.

Πλάσμα, βγες απο την οθόνη σου, θα έχει ενδιαφέρον.
Αλλιώς γιατί παιδεύεσαι; Σύρσου σε μια γωνιά και αποτελειώσου.

Bad Math Joke

"There are 10 kinds of mathematicians: Those who understand binary notation and
those that don't"

(το είδα στο blog του Lance Fortnow)

Khanty-Mansiysk

Το Khanty-Mansiysk είναι μια πόλη 55 χιλιάδων κατοίκων κάπου στη νοτιοδυτική Σιβηρία, όπου αυτή τη στιγμή διεξάγεται το παγκόσμιο κύπελλο σκακιού. Αυτό θα πει αποκέντρωση!
Η φωτογραφία είναι από το chessbase

Χαβάη 5-0 ή ''καλώς τα παιδιά 3-0'' (Ν. Αλέφαντος) ;

Περαστικά και με τις υγείες σας!
Η ομαδάρα του βάζελου [...ξερετε γιατί (...απο τις βαζελίνες που χρησιμοποιεί κάτι τέτοιες δύσκολες εποχές)], απέδειξε περίτρανα πως δεν ονομάζεται τυχαία ομάδα ευρώπης και αυτό βέβαια είναι καταφανές απο τις εμφανίσεις της.

Δεν πειράζει όμως, να δούμε πόσα χαστούκια θα πρέπει να φάνε οι φίλοι της για να αναρωτηθούν πόσο μαλάκες τους θεωρεί η διοίκηση τους.

Μια διοίκηση η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να δώσει €150.000 σε όποιον παίκτη μείνει τελευταίος α λα big brother. Και αυτό όχι τυχαία, αφού ούτως ή άλλως η ομάδα αυτή στήθηκε όπως στήνεται το team του big brother στην αρχή της σεζόν, καλώντας δηλαδή ανθρώπους άγνωστους και άσχετους μεταξύ τους.

Και με αυτό το σκεπτικό θέλω να ρωτήσω γιατί δεν έχουν τις ίδιες απαιτήσεις και απο τους συμμετέχοντες στα reality: να στήσουν δηλαδή μια ομαδούλα και να σαρώσουν ότι βρούν στο διάβα τους. Μήπως υπάρχει κάποια ουσιαστική διαφορά απο τον βάζελο; Εκτός του ότι αυτοί πριν απο ένα εξάμηνο δεν έπαιζαν σε άλλη ομάδα όπως στην περίπτωση των παικτών του βάζελου.

Και κάτι ακόμα. Προτείνω την αλλαγή του ονόματος της ομάδας απο Παναθηναϊκός σε Παναρταϊκός (χωρίς παρεξήγηση για τους φίλους απο Άρτα), απλά και μόνο γιατί το παραμύθι με το κτίσιμο της ομάδας ξεπερνάει και τον λαϊκό μύθο του γεφυριού.

Κλείνοντας να αναφέρω το προφανέστατο, ότι δηλαδή αν μας ενδιέφερε να παρακολουθούμε εταιρείες που κλείνουν με κέρδη τους ισολογισμούς τους θα ασχολούμαστε με οποιαδήποτε επιχείρηση σε οποιοδήποτε αντικείμενο. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα ασχολούμαστε με τα οικογενειακά κομπλεξ μερικών να αποδείξουν ότι κάτι ξέρουν να κάνουν. ΕΠΕΙΔΗ όμως το ποδοσφαιρό είναι ένα θέαμα και για αυτό ασχολούμαστε μαζί του, ας μάθει κάποιος στους τιμονιέρηδες αυτής της παραφωνίας που εγκληματικά και κατ' εξακολούθηση ακρωτηριάζουν τον κορμό της ομάδας και εξευτελίζουν τους παίκτες τους, να επενδύουν, τουλάχιστον να κοροϊδεύουν τον κόσμο όπως κάνει πολύ καλά το αντίπαλο δέος, το οποίο τα τελευταία χρόνια φέρνει αξιόλογους παίκτες να παίξουν έστω και λίγο στην Ελλάδα, και να τους χαζεύουν όλοι λίγο, έστω και στα κρυφά.

Αντ'αυτού ο βάζελος φημίζεται για τραυματίες που κουβαλά και παίκτες οι οποίοι έδρασαν προ πολλού (δεκαετία και βάλε) και οι οποίοι κολλάνε τα τελευταία ένσημα τους.

Για αυτό μην πυροβολείται κανέναν απο τους παίκτες, προπονητές κτλ.

Πυροβολείστε την διοίκηση και μετά τους ευατούς σας που ανέχονται αυτά τα καραγκιοζιλίκια.

Αμβρόσιος

Του Αμβρόσιου σήμερα, να τους χαίρεστε...

Νικόλαος

χρόνια πολλά στην δίδυμη μεταγραφή που είχαμε την τύχη να πραγματοποιήσουμε στον θρίαμβο, δυό Νικολάρες με πολλά καντάρια μπάλα! Και για τους δυό, διπλά καντάρια μπάλα για να μην παρεξηγιόμαστε!

και τώρα η απαραίτητη πάυση...





























ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε!

Για να κλείσει οριστικά το θέμα των τελευταίων δημοσιευμάτων, να αναφέρω πως όλα πλέον ΟΚ, ο καθένας στο πόστο του, ο νοών νοείτο.
Το θετικό μετά απο την μανούρα που προέκυψε είναι πως θα περάσω έναν φυσιολογικό ως προς τα ξενύχτια χειμώνα...

Τέλος πάντων στο θέμα μας, απευθύνω πρόσκληση προς όλους τους φίλους του ζεϊμπέκικου και της καλής ελληνικής μουσικής, να ερθούν μαζί μας και να περάσουν αξέχαστες στιγμές σε κατάστημα επί της εθνικής οδού Πατρών - Αθηνών. Χιλιόμετρο οποιοδήποτε, παιζει παντού.

Πληροφορίες - κρατήσεις: κα Κατερίνα, (θα την βρείτε στο κινητό της κας Τέτας)

Απο μηχανής θεός

Ως απο μηχανής θεός σώθηκα απο τα νύχια του Αντρέα. Χθες πρωί πρωί με πήρε ο αφεντικός απο Αθήνα να μου πει ότι ανεβαίνω σήμερα Κατερίνη και Παρασκευή Αθήνα. Και έτσι ούτε γάτα, όυτε ζημιά.

Τι να πω;

Άλλες δυό φορές που ανέβαινα Αθήνα για δουλειά πήρα τηλέφωνο τον Αντρέα να τον δώ και μόλις το σήκωσε, ήταν στο ΚΤΕΛ και κατέβαινε Πάτρα. Είναι τυχερό φαίνεται...

Για να δούμε...

Ιούδας ή τελευταίος επιζών;

Τις στιγμές που πληκτρολογώ νευρικά αυτές τις λέξεις, οδείρεται το τηλέφωνο μου απο τις κλήσεις των αθώων θυμάτων του εισαγγελέα, στα οποία είχα υποσχεθεί να συμμετάσχω στον μαζικό βασανισμό μας και, τι πρωτότυπο, την έκανα λαμόγια!

Πραγματικά όμως ήμουν έτοιμος να κατέβω αλλά τι να πω, μια ακινησία με καθήλωσε σταθερά και τελικά έμεινε μόνο η αρχική θέληση. Ίσως το γεγονός ότι είμαι ο μόνος ο οποίος δουλεύει αύριο να μου δώσει κάποια ελαφρυντικά και να μειώσει την επερχόμενη καταδίκη μου.

Απο την άλλη βέβαια δύο συνεχόμενα πρώτα τραπέζια 'πίστα', είναι too much για οποιονδήποτε μέσα σε διάστημα λίγων ωρών. Δεν αναφέρομαι κάπου αλλού, αλλά φυσικά στην αυριανή εμφάνιση του Χριστόδουλα (ή Χριστοδουλόπουλα) στο ναό σήμα κατατεθέν της πόλης. ΟΚ, το ένα τραπέζωμα, το άλλο; Μα φυσικά το fagotto, χωρίς βέβαια όνομα μαρκίζας σαν του Χριστόδουλα, αλλά νέα παιδιά που το παλεύουν. κάτι σαν fame story χωρίς κάμερες και τηλεψηφοφορίες...

Merry Christmas fellas, gotcha!

Ξανακοιτώντας τον τίτλο, το τηλέφωνο χορεύει ακόμα, πόσο αλλάζουν τα πράγματα όταν αλλάζει η σκοπιά απο την οποία εξετάζεις κάτι...

Φοίνικας

Ο τίτλος πιστεύω δεν χρειάζεται περαιτέρω σχόλια.

Πίσω απο τον τίτλο απλά ένα σημείωμα για όσους επιζήσουν να θυμούνται.
Απόψε είναι η αποφράδα νύκτα. 29η Νοεμβρίου, παραμονή του Αγιαντρεός, και η παρουσία του εισαγγελέα στην Πάτρα είναι πλέον γεγονός. Εκτός μυνήσεων και ενταλμάτων τα οποία θα ακολουθήσουν, ο χορός των απειλών ξεκίνησε με βραδιά στο fagotto. Μπροστά στον κίνδυνο, όλοι βρεθήκαμε ενωμένοι να δίνουμε κουράγιο ο ένας στον άλλο. Ο εισαγγελέας έχει αρκετούς μήνες να μας σύρει δεξά και ζερβά στα καταγώγια της πόλης και πλέον που ολοκλήρωσε την δοκιμασία του στην Αθήνα, η έξοδος θα είναι μακρότερη παρα ποτέ.

Μύνημα προς το αύριο:

Επέζησε κανείς; (Πάτρα, 29 Νοεμβρίου 2005, 23:02)

O Pascale και το σκάκι(4)

Ο Pasquale έσκυψε προς το μέρος μου και με κοίταξε με μάτια που γέλαγαν.
Διασκέδασε για λίγο με την απορία μου που δεν έκανα τον κόπο να κρύψω και ύστερα τεντώθηκε προς τα πίσω στην καρέκλα του και έκανε μια κινηση με τα χέρια σα να αγκάλιαζε το σύμπαν:
-Βλέπεις φίλε μου; Μόνο που μπορείς να είσαι σε αυτό το υπέροχο μέρος, με όλους αυτούς τους νέους και τις υπέροχες κοπέλες, να κουβεντιάζουμε και να παίζουμε το σκάκι μας και να επικοινωνούμε με ανθρώπους μέχρι πριν από λίγο εντελώς άγνωστους! Ω, στο λέω φίλε μου, η χώρα σας είναι υπέροχη!
Αυτή η έκρηξη θαυμασμού ομολογώ ότι με έπιασε απροετοίμαστο.
-Ναι δεν είμαστε και άσχημα, αλλά εσύ βλέπεις μόνο τα καλά, επειδή δεν ζεις εδώ...
-Όχι, όχι! με διέκοψε πριν τελειώσω την φράση μου σχεδόν φωνάζοντας!
-Μερικά πράγματα είναι τόσο σημαντικά που μπορούν να σε αποζημιώσουν για οτιδήποτε. Ξέρεις ότι στο Παρίσι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε τώρα;
-Τί δηλαδή;
-Να ανοίξουμε ένα σκάκι σε ένα café και να καθόμαστε να παίζουμε.
-Και γιατί όχι; ρώτησα δύσπιστα.
-Επειδή οι Γάλλοι δεν έχουν σε μεγάλη εκτίμηση το σκάκι, στην πραγματικότητα οι περισσότεροι δεν έχουν ιδέα περί τίνος πρόκειται!
-Μα και σε μας δεν είναι καλύτερα τα πράγματα, μάλλον για σύμπτωση πρόκειται που βρήκες τόσους αντιπάλους σήμερα.
-Πιθανόν. Δεν είναι όμως καθόλου ίδια η αντιμετώπιση.Εμένα με έχουν διώξει από café στο Παρίσι μόνο και μόνο επειδή έβγαλα το σκάκι μου και έβλεπα ήσυχα-ήσυχα μια παρτίδα απο το περιοδικό! Μετά από πέντε λεπτά ήρθε ο σερβιτόρος και μου ζήτησε να φύγω. Όταν ρώτησα τον λόγο μου είπε ότι απαγορεύεται το σκάκι, διαμαρτηρήθηκα ότι δεν ενοχλώ κανέναν και έλαβα την απάντηση ότι αν δεν φύγω σε τρία λεπτά θα καλέσει την αστυνομία.Έφυγα γιατί ήξερα ότι θα το έκανε και ότι η αστυνομία θα του έδινε δίκιο.
Αυτά που άκουσα με σόκαραν. Μα καλά χούντα έχουν στη Γαλλία και δεν το ξέραμε;
Ζήτησα εξηγήσεις:
-Θα φώναζαν την αστυνομία για κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν;
-Φυσικά είναι δυνατόν.Όλα είναι δυνατά αν δεν έχεις αρκετά λεφτά για να κερδίσεις το σεβασμό και αν κάνεις οτιδήποτε που δεν είναι γενικά αποδεκτό σαν φυσιολογικό!
Με την άγνοια και τη μισαλλοδοξία τους θεωρούν κάποιον που παίζει σκάκι μόνος του, κάτι που απλά δεν χρειάζεται να ανεχτούν. Γιατί να το κάνουν άλλωστε όταν δεν τους αφήνει κέρδος; Τους έπιανα το τραπέζι με ένα καφέ, γιατί να το ανεχτούν, απλά φωνάζουν την αστυνομία να με διώξει. Αυτοί είναι οι Γάλλοι!
-Η αλήθεια είναι ότι εδώ δύσκολα θα γινόταν κάτι τέτοιο, αν όμως η πολιτική τους είναι τέτοια και το μαγαζί ήταν γεμάτο...
Για ένα περίεργο λόγο η εικόνα αυτού του ανθρώπου που ξεχείλιζε οργή και πικρία για τους συμπατριώτες του με είχε συγκινήσει και έψαχνα κάποιο τρόπο να τους δικαιολογήσω στα μάτια του λέγοντας βλακείες.
Ο Pasquale χαμογέλασε συγκαταβατικά λες και κατάλαβε τις σκέψεις μου.
-Μα δεν ήταν γεμάτο το café! Είχε πολλά τραπέζια άδεια. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Κοίταξέ με φίλε μου.
Έκανε μια μεγάλη παύση αναγκάζοντάς με να τον παρατηρήσω.
-Κοίταξέ με , επανέλαβε. Δεν έχω αυταπάτες. Είμαι 46 χρονών, έχω ζήσει σε πολλές χώρες αλλά δεν έχω πατρίδα, έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους αλλά δεν έχω οικογένεια, έχω μείνει σε πολλά μέρη αλλά τα τελευταία έξι χρόνια δεν έχω καν μόνιμη κατοικία. Είμαι οδηγός νταλίκας και αυτή είναι η δουλειά μου και το σπίτι μου. Κάθε δεκαπέντε μέρες το δρομολόγιό μου με φέρνει στην πόλη σας Σαββατοκύριακο και πρέπει να περιμένω μέχρι τη Δευτέρα για να συνεχίσω το δρόμο μου. Από παντού είμαι περαστικός, και από τα όμορφα και από τα άσχημα. Έτσι ήμουν πάντα στη ζωή μου, και πριν κάνω τον οδηγό, και δεν παραπονιέμαι γι’ αυτό, ούτε θέλω να το αλλάξω...
Πήγα κάτι να πω μα με διέκοψε με ένα νεύμα.
-Αλλού θέλω να καταλήξω: Δεν είμαι ωραίος, δεν είμαι καλοντυμένος, το αντίθετο μάλλον, είναι προφανές ότι δεν έχω πολλά λεφτά ή κάποια κοινωνική θέση και επίσης δεν μπορώ να πω, λόγω του ότι ζω στο φορτηγό μου, ότι είμαι και ιδιαίτερα καθαρός. Σαν να μην φτάνουν όλα αυτά είμαι προφανέστατα περαστικός ξένος και δεν μιλάω τη γλώσσα σας. Και όμως! Είμαι σε αυτή την καφετέρια από τις τέσσερεις το μεσημέρι, μόνος μου με τη σκακιέρα μου και έχω πάρει μόνο ένα καφέ. Όχι μόνο δεν με ενόχλησε κανείς, αλλά η κοπέλα που με σέρβιρε ήταν ευγενέστατη, μου έχει φέρει νερό τρεις φορές και απάντησε υπομονετικά στις ερωτήσεις μου και ύστερα βρήκα παρέα για σκάκι και κουβέντα, πρώτα τα παιδιά και τώρα εσένα. Πώς εξηγείς εσύ ότι εσείς μου φέρεστε σαν ανθρώπινο ον, ενώ οι συμπατριώτες μου θα με είχαν πετάξει έξω σαν αλήτη;
Δεν είχα πρόχειρη κάποια εξήγηση έτσι ο Pasquale συνέχισε:
-Άκουσε μια ιστορία ακόμα. Είμαι με τη νταλίκα σε μια μικρή επαρχιακή γαλλική πόλη και πρέπει να περιμένω αρκετές ώρες πριν συνεχίσω το ταξείδι μου. Υπάρχει ένα μοτέλ που όμως είναι αρκετά ακριβό και δεν θέλω να πετάξω τόσα λεφτά για μερικές ώρες και μια και βρέχει συνεχώς παρκάρω τη νταλίκα σε ένα πάρκιν και πηγαίνω και κάθομαι σε ένα μαγαζί από αυτά που βρίσκεις στους αυτοκινητόδρομους, καφέ, γλυκό, φαγητό, λίγο απ΄όλα. Το μέρος είναι εντελώς άδειο. Παίρνω ένα καφέ, αράζω σε ένα τραπεζάκι κοντά στο παράθυρο και χαζεύω τη βροχή. Μετά από λίγο βγάζω τη σκακιέρα μου και μελετάω μια παρτίδα. Παρατηρώ ήδη ότι ο ιδιοκτήτης έχει αρχίσει να με στραβοκοιτάει αλλά έχω αρκετές ώρες να σκοτώσω μπροστά μου και δεν αντέχω στην ιδέα να τις βγάλω όλες στην καμπίνα της νταλίκας με όλο αυτό το κρύο και τη βροχή και για να παρατείνω την παραμονή μου όταν τελειώνω τον καφέ μου παραγγέλνω και μία πάστα. Ο ιδιοκτήτης συνεχίζει να με στραβοκοιτάει και να μουρμουρίζει και έτσι παρότι έχω αρχίσει να εκνευρίζομαι, μετά από λίγο παίρνω και μια πορτοκαλάδα, την οποία φυσικά πίνω σιγά-σιγά για να κρατήσει όσο το δυνατόν περισσότερο. Όχι για πολύ όμως! Σε λίγο σκάει ο τύπος πάνω από το τραπέζι μου και μου ζητάει να φύγω!
-Ξέρετε έχω το φορτηγό μου παρκαρισμένο απέναντι και πρέπει να περιμένω λίγες ώρες μέχρι να μπορέσω να φύγω...Πιστεύω άλλωστε ότι δεν ενοχλώ...
-Λυπάμαι αλλά πιάνετε το τραπέζι κύριε.
-Μα οι δυο μας είμαστε, δεν έχει κόσμο!
-(δείχνοντας τη σκακιέρα) Άκουσε να δεις, δεν ξέρω τί είδους ομοφυλικές μαλακίες είναι αυτά, αλλά δεν τα γουστάρω στο μαγαζί μου και αν δεν ξεκουμπιστείς μόνος σου θα το κάνω εγώ για σένα!
Ο Pascale περιέγραφε το διάλογο πολύ παραστατικά και με τα τελευταία λόγια ακούμπησε το δεξί του χέρι στον ώμο του σαν κάποιος να ήταν έτοιμος να τον αρπάξει. Έκανε μια μικρή παύση και πήρε δυο βαθειές ανάσες. Ήταν φανερό πως η ανάμνηση του περιστατικού τον σύγχιζε ακόμα και δεν μπόρεσα να μην σκεφτώ πως ακόμα και αν με δούλευε, θα άξιζε να τον πιστέψω μόνο και μόνο για την εκπληκτική περφόρμανς!
-Με το που με ακούμπησε γύρισε το μυαλό μου ανάποδα! Άφησα τις ευγένειες, που όπως βλέπεις δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα και σηκώθηκα πάνω φωνάζοντας:
-Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου πουτάνας γιε γιατί μπορεί να φέρεις τους φίλους τους μπάτσους αλλά μέχρι να έρθουν θα έχω προλάβει να σου κάνω το μαγαζί καλοκαιρινό και τα μούτρα αγνώριστα!
Θα πρέπει να γυάλιζε το μάτι μου από το θυμό γιατί ο τύπος έκανε πίσω μερικά βήματα και εγώ τα μάζεψα αηδιασμένος και έφυγα.Έτσι είναι οι περισσότεροι, βλάχοι τοπικιστές! Αφού δεν τα ακούμπησα στο άθλιο μοτέλ τους η παρουσία μου ήταν απλώς επιβλαβής: ανέπνεα τον πολύτιμο αέρα τους φαίνεται! Και άκου έκφραση για το σκάκι, “homosexual shit”, για όνομα του Θεού!
Ο Pascale γέλασε και ο θυμός του εξανεμίστηκε. Προσπάθησα να φανταστώ αυτό τον τόσο ευγενή άνθρωπο με τους γοητευτικούς τρόπους και τον κοσμοπολίτικο αέρα σαν μαινόμενο νταλικιέρη σε επαρχιακή γαλλική καφετέρια. Δύσκολο, αλλα μήπως είχα γνωρίσει ποτέ κανένα φορτηγαντζή για να συγκρίνω; Τουλάχιστον όμως λύθηκε το μυστήριο της παρουσίας του στην πόλη μας -είπαμε για τουρίστας δεν έπειθε καθόλου- .Από την άλλη το σχόλιό του για τους τοπικιστές που σε βλέπουνε σαν πορτοφόλι δεν με εξέπληξε. Κάποιοι δικοί μας νησιώτες δεν είναι καθόλου καλύτεροι, αν σκεφτείς μάλιστα ότι ζουν από τους «κουτόφραγκους». Προτίμησα όμως να να μη το αναφέρω.
-Εσύ από που είσαι; Ρώτησα.
-Από τα βορειοδυτικά, μικρό μέρος, δεν έχει σημασία. Και εκεί δεν είναι καλύτεροι! Μου ανέφερες πριν την αστυνομία, θα σου πω λοιπόν κάτι χαρακτηριστικό: όταν ήμουν νέος, πριν φύγω από την ιδιαίτερη πατρίδα μου, είχα βρεθεί μια μέρα σε ένα μέρος αρκετά μακριά από το σπίτι μου. Δεν έχουν σημασία οι περιστάσεις, σημασία έχει ότι δεν είχα τρόπο να γυρίσω πίσω και αποφάσισα να πάω με τα πόδια. Η απόσταση μεγάλη, θα μου έπαιρνε αρκετές ώρες και η διαδρομή ήταν εντελώς ερημική αλλά το πήρα απόφαση και ξεκίνησα. Μετά από καμιά ώρα περπάτημα στην άκρη του δρόμου, εμφανίζεται του σκοτωμού ένα περιπολικό, κατεβαίνουν δυο μπάτσοι και με βουτάνε! Το φαντάζεσαι; Στην άκρη του πουθενά, στην απόλυτη ερημιά, ούτε ένα σπίτι στον ορίζοντα και πλάκωσε η αστυνομία να με ανακρίνει! Και ξέρεις γιατί;
-Γιατί; ρώτησα με ανυπόκριτη περιέργεια.
-Επειδή περπάταγα! μου απάντησε ο Pascale με ένα θριαμβευτικό χαμόγελο.
Το κοντινότερο χωριό απείχε χιλιόμετρα. Τί δουλειά έχει κανείς να περπατάει μόνος σε έναν έρημο επαρχιακό δρόμο; Δεν είναι συνηθισμένο και αφού δεν είναι συνηθισμένο είναι ύποπτο! Φαίνεται ότι κάποιος με είδε να περπατάω -κυάλια είχε άραγε;- και θεώρησε καλό να ειδοποιήσει την αστυνομία. Για τέτοιους ανθρώπους μιλάμε!
-Και τί έγινε τελικά;
-Τίποτα, τί να γίνει; Με αντιμετώπισαν βέβαια σαν εγκληματία, με τρέλαναν στις ερωτήσεις, αλλά τελικά αναγκάστηκαν να με αφήσουν. Το περπάτημα ευτυχώς δεν είναι ακόμα παράνομο!
Φαντάστηκα το σκηνικό προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα: «-Καλησπέρα σας, πήρα να σας πω ότι υπάρχει κάποιος που περπατάει στο 62^ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Τρίπολης-Καλαμάτας.» και ο μπάτσος: «Άμεση δράση είμαστε κύριε, όχι ραδιοταξί!»
Γέλασα ασυναίσθητα και μαζί μου γέλασε ο Pascale.
-Σε πέταξαν τουλάχιστον λίγο πιο κάτω με το αμάξι;
Τώρα πνίγηκε στα γέλια.
-Μπα, ούτε που το σκέφτηκαν, αλλά και εγώ μόνο με χειροπέδες θα έμπαινα εκεί μέσα!
-Πάντως, συνέχισε ο Πασκάλ, τώρα πια δε θέλω να τα θυμάμαι όλα αυτά. Όταν ήμουν νέος με εξόργιζαν, μα τώρα θέλω να κρατώ όση δύναμη απομένει στη μνήμη μου για πιο όμορφα πράγματα.
Υπήρχε μια σκιά θλίψης και παραίτησης στα τελευταία του λόγια που έδειχνε πως μίλαγε για όλα όσα τον έχουν πικράνει στη ζωή και όχι μόνο για αγενείς αστυνομικούς και σερβιτόρους.
Ένιωσα ένα μικρό σφίξιμο στο στομάχι. Ο Πασκάλ ασκούσε από την αρχή μια αδιόρατη γοητεία πάνω μου και ξαφνικά κατάλαβα το γιατί: ήταν ειλικρινής. Ήταν απόλυτα ειλικρινής, όπως μόνο με έναν εντελώς ξένο μπορούμε να είμαστε. Ντράπηκα για την προηγούμενη καχυποψία μου.
-Καλά, δε νομίζω να έχει αρχίσει να σε εγκαταλείπει η μνήμη σου από τώρα, απάντησα για να ελαφρύνω το κλίμα.
-Δυστυχώς εδώ και αρκετό καιρό. Και όχι μόνο η μνήμη, μα συνολικά ο εγκεφαλός μου παρουσιάζει όλο και πιο έντονα τα αναπόφευκτα σημάδια της γήρανσης. Και ξέρεις, για το σώμα μας είμαστε κάπως προετοιμασμένοι, επειδή οι αλλαγές είναι αδιάκοπες και ορατές, όμως η συνειδητοποίηση ότι το μυαλό σου σε εγκαταλείπει σιγά-σιγά είναι απείρως πιο οδυνηρή.
-Μήπως υπερβάλλεις; Εμένα δε μου φαίνεται να σε έχει εγκαταλείψει το κεφάλι σου!
-Και όμως. Είναι αμέτρητα τα πράγματα που μπορώ να παρατηρήσω ότι κάνω χειρότερα ή με μεγάλη δυσκολία σε σχέση με το παρελθόν. Ένα από αυτά είναι το σκάκι. Παίζω πολύ χειρότερα απ’ ότι στο παρελθόν, δεν μπορώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου τις βαριάντες που έχω διαβάσει πρόσφατα και δυσκολεύομαι αφάνταστα να διατηρήσω την αυτοσυγκέντρωσή μου κατά τη διάρκεια της παρτίδας.
-Πάντως η ηλικία από 30 έως 40 θεωρείται η πιο ώριμη για ένα σκακιστή. Εσύ δεν είσαι και πολύ μεγαλύτερος...
-Δεν ξέρω, ίσως να φταίει και αυτή η ηλίθια δουλειά που κάνω. Μάλλον το να καταπίνεις ατελείωτα χιλιόμετρα στους δρόμους δεν είναι ότι καλύτερο για τα εγκεφαλικά σου κύτταρα! Η παρακμή έρχεται αναπόφευκτα φίλε μου και το νιώθω πολύ καλά. Μπορώ να πω ότι τον τελευταίο καιρό αυτή είναι η κύρια ασχολία μου: να παρατηρώ τη σήψη του μυαλού μου και να διακρίνω ένα –ένα τα αδιάψευστα σημάδια του επερχόμενου τέλους, μάλιστα κρατώ σημειώσεις για όλα αυτά!
Η απλότητα και η σιγουριά με την οποία μίλαγε για κάτι τόσο φοβερό ο Πασκάλ με τάραξε. Η ήρεμη παραδοχή της ήττας από το Χρόνο, η ψύχραιμη αποτίμηση της παρακμής, είναι σκέψεις που οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμάμε να μην κάνουμε ποτέ. Και αυτός ο αθεόφοβος φορτηγαντζής-σκακιστής απ’ τη Γαλλία είχε βαλθεί να μελετά τον εαυτό του, επιστήμονας και πειραματόζωο ταυτόχρονα! Και όλα συνηγορούσαν ότι σαν κριτής δεν έδειχνε καμία επιείκεια.
-«Σήψη του μυαλού»; Δεν είσαι λίγο σκληρός;
Η έκφρασή του, που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση, ήταν “decaying mind”. Αυτή η αμετάφραστη μετοχή που υποδήλωνε μια αναπόδραστη διεργασία ήταν που με αναστάτωνε περισσότερο.
Ο Πασκάλ όμως παρέμενε ήρεμος.
-Καθόλου, μου απάντησε. Έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα φίλε μου, απλώς εσύ είσαι ακόμα πολύ νέος για να μπορείς να το δεχτείς.
Μείναμε αμίλητοι για λίγο.
-Και δεν υπάρχει λόγος να τα σκέφτεσαι αυτά από τώρα, συνέχισε χαμογελώντας.
Είχε πια νυχτώσει για τα καλά. Μιλήσαμε λίγο ακόμα για σκάκι, για τα ταξείδια του στην Ινδία και το Θιβέτ, για τον Μιττεράν και το Σιράκ. Ο Πασκάλ μιλούσε με ευφράδεια και άκουγε με γνήσιο ενδιαφέρον.
Έπρεπε όμως να πηγαίνω. Η στάση μου «για μια παρτιδούλα» είχε κρατήσει σχεδόν τέσσερεις ώρες!
-Πες μου, ξέρεις κανένα μέρος που θα μπορούσα να βρίσκω σκακιστές για καμιά παρτίδα όταν περνάω από τα μέρη σας; με ρώτησε ενώ σηκωνόμουν.
Του περιέγραψα πώς να βρει το καφενείο που μαζευόμαστε τα απογεύματα και παίζουμε σκάκι. Ενθουσιάστηκε που θα ξανάβρισκε παρέα για παιχνίδι και με βεβαίωσε ότι θα πήγαινε αύριο κιόλας κατά το μεσημεράκι. Είπα πως θα κοίταζα να περάσω και δώσαμε τα χέρια.
-Σε ευχαριστώ πολύ για τις παρτίδες και την παρέα φίλε μου.
Σήκωσα αμήχανα τους ώμους. Μετά από ένα ενδιαφέρον διάλειμμα εγώ γύριζα στην οικογένεια και στους φίλους μου και ο Πασκάλ ξανάμενε μόνος. Έφυγα με γρήγορα βήματα κρύβοντας μια μικρή ανεξήγητη ενοχή.

Την άλλη μέρα δεν πήγα στο σκακιστικό καφενείο που είχα στείλει τον Πασκάλ. Δεν θυμάμαι γιατί, μάλλον είχα ξεχάσει εντελώς την απογευματινή μας συνάντηση. Άκουσα όμως τυχαία μετά από αρκετό καιρό, ότι στο καφενείο έσκασε μια μέρα ένας περίεργος Γάλλος που έπαιζε καλό σκάκι.
Χαμογέλασα. Στο μυαλό μου ήρθε η εικόνα του με τη στρογγυλή κοκκινωπή μούρη, τη βερμούδα και την κόκκινη ξεβαμμένη φανελίτσα, να βασανίζεται ευχάριστα πάνω από μια περίπλοκη θέση στην αγαπημένη του σκακιέρα.

-Καλό δρόμο Πασκάλ, ψιθύρησα.

Coming soon

Επιτέλους! Αυτό που όλοι περιμένατε περισσότερο και από τον τέταρτο Harry Potter:

H τέταρτη συνέχεια του διάσημου Πασχάλη σε λίγο κοντά σας!
Μία επική υπερπαραγωγή του Tales of ales για όλη την οικογένεια.
Μείνετε συντονισμένοι!

Και για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι, προβάλλουμε σε επανάληψη τα τρία πρώτα μέρη της ιστορίας:

O Pascale και το σκάκι

Ο Pascale και το σκάκι (2)

Ο Pascale και το σκάκι (3)

You can leave your string on

-Σήμερα είπα να βάλω κάτι ελαφρύ.
-Μόνο μη μου ζητήσεις να σε γδύσω babe!

(για όσους δεν πιστεύουν στα μάτια τους, ναι, είναι piercing και είναι αληθινό!)

Αποχαιρετισμός στα όπλα

Χθες 17 Νοεμβρίου, ημέρα ελεγχόμενης αντίδρασης και επαναστατικού ρεψίματος, έλαχε στον pillius να είναι και η τελευταία του ημέρα στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις!
Σε δυο τρεις βδομάδες παίρνω και το χαρτί-τελευταίο γραμμάτιο του αρχέγονου χρέους μου προς την πατρίδα- και η θητεία μου στο Πολεμικό Ναυτικό θα αποτελεί πια ανάμνηση.
Τί αφήνει αυτή η ιστορία;
Στο μυαλό μου έρχονται μοναχά τα τετριμμένα: δέκα παραπανίσια κιλά, αμέτρητα τσιγάρα, λίγη καφρίλα παραπάνω και βέβαια άνθρωποι και καταστάσεις που αλλιώτικα δε θα γνώριζες ποτέ. Τα υπόλοιπα τα αφήνω στους ανηλεείς μηχανισμούς παραμόρφωσης της μνήμης.
Και στα δικά σας!

Σατανικό!

Σχόλιο πάνω στην πρόταση δύο απίθανων Σιγκαπουριανών(χο,χο) για των περιορισμό των ισοπαλιών στο σκάκι:

I propose that players make sealed bids for the white pieces. Lowest bid wins. For example: Kramnik bids 0.9, Topalov bids 0.85, Therefore Topalov gets the white pieces. Game scores as follows: Topalov win: Topalov gets 0.85 points, Kramnik 0.15; Draw: Topalov gets 0.425 points, Kramnik 0.575; Kramnik win: Topalov gets 0.0 points, Kramnik 1.0. I've no doubt the precise scoring system can be improved.
David Dennis, London, England

Τρελό κομμάτι ο τύπος! Θα ήθελα να τον γνωρίσω για να του σφίξω το χέρι!

... Μηδέν (0), ......λε λε και τρε λε λε....

Τα μαλλιά μου (λέμε τώρα) κάνω μπούκλες, απολύομαι ψαρούκλες!
Αυτό ήταν πάπαλα!

Χάρηκα

1.....

1...... Η αγωνία βρίσκεται στο κατακόρυφο όπως δείχνουν οι συχνές και απροσδόκητες ερωτήσεις απο διάφορους γνωστούς και αγνώστους (?!).

Θα πουλήσω το τρικ αυτό σε διαφημιστική εταιρεία για να ξεφύγω απο την παρούσα εργασία μου και να ξανανιώσω.
Αλλά πάλι για να μην ξεχνιόμαστε τι θα λέγατε για 1. ... Ιζ6!, βρέξει, χιονίσει!

Κλείνοντας να ευχηθώ σιδεροκέφαλος στον άρχοντα ο οποίος πέρασε το κατώφλι του ΕΣ σήμερα, μιας διαδικασίας που μας κάνει όλους άντρες! Ο ΠανΜας το χρειάζεται περισσότερο απο τον καθένα μετά την μακρά παραμονή του στα ξένα.

Μην αλλάξετε κανάλι, όλοι εδώ για το μεγάλο φινάλε!

2....

"Παραμιλάει η Ευρώπη"

Διάβαζα ανυποψίαστος την πρόταση κάποιων από την Σιγκαπούρη για τον περιορισμό των ισοπαλιών στο σκάκι, ώσπου "To draw a parallel with soccer, was it not a common rant in the press by sponsors and spectators that the Greek ultra-defensive style of play in Euro 2004 championship sucked the fun out of the game, legitimate as it may be?"

Πώς βλέπαμε την Λιμόζ στο μπάσκετ επί Μάλκοβιτς (το Μαλίκοβιτς το έφαγε τελικά η μαρμάγκα); Μάλλον, κάπως έτσι μας έβλεπαν και οι άλλοι. Θυμήθηκα και την Γιουγκοπλάστικα τώρα (πάω να κλάψω).

3........

4.......

Τέσσερις και σήμερα λέμε...
Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι μακρύς να είναι ο δρόμος.
Ε, μπορώ να πώ πως δεν ήταν και τόσο μακρύς τελικά, μα δεν με νοιάζει πλέον, γιατί βλέπω λιμάνι και σκέφτομαι απο τώρα που θα σπαταλήσω τον χρόνο σαν θα δέσω στην στεριά.

5.......

Επιτέλους φτάσαμε στα μισά.
Τωρα πρέπει να συντομεύουμε...
Well....