Πάμε παραλία!

Το προχθεσινό ήταν το καλύτερο σαββατοκύριακο μέχρι τώρα του καλοκαιριού. Το πρόγραμμα είχε Καλογριά για το Σαββάτο και Άκολη για την Κυριακή.

Φωτογραφίες απο Καλογριά...



Απο μικρός ο ψηλός μου σκαβε τον λάκκο. Μόλις προχθές στην Καλογριά βρήκα την ευκαιρία να ξαπλώσω. Όμως ο ψηλός για άλλη μια φορά με έβγαλε απο μια δύσκολη θέση. Το νέο τρικ (αμμόλακκος) εξαφάνισε και την γνωστή 'μπάκα' του καταστήματος.



Τέλος κυνηγετικής περιόδου Καλογριάς. Τα κουβαδάκια μας και σε άλλη παραλία!

Μια νέα μέρα ξημέρωσε και οι ηρωές μας κίνησαν για να πατήσουν την παραλία της Άκολης. Έτσι ξεκίνησε η μεγαλύτερη εκστρατεία στα χρονικά, 17 άτομα παρακαλώ!
Μερικές απολαυστικές φωτογραφίες και στο τέλος ένα κουΐζ.



Το 1ο μισό του γηπέδου...



Το 2ο μισό του γηπέδου...



Ο Νίκος 'αιωρείται' και επιτηρεί απο ψηλά την σκακιέρα!



Η μάχη της Άκολης... (παραλίας!)



Post mortem analysis from the master himself...

Και τώρα το κουΐζ της ημέρας:
Ποια απο τις εικονιζόμενες φωτογραφίες (α,β,γ,δ) περιέχει 2 βιολογικά αδέρφια;


Α.


Β.


Γ.


Δ.

Άντε και εις ανώτερα!

2004 - 2008

To 2004 το 'nothing is impossible' ήταν γραμμένο σε γαλάζιο.
Το 2008 έρχεται στην μόδα το κόκκινο.

Δεν βλέπω να αλλάζει κάτι άλλο πέρα απο το χρώμα (το πάθος είναι το ίδιο και οι συνθήκες επίσης).

Οι 'προπονηταράδες' βέβαια έχουν απόθεμα θυμοσοφιών να παραθέσουν αλλά ποιος ενδιαφέρεται να τους ακούσει.

Ακόμα και στα προκριματικά μπορεί κανείς να πει, πως Ελλάδα-2004 και Τουρκία-2008 ακολούθησαν παράλληλους δρόμους.

Δυο ματσάκια μείνανε, πάμε!

Πάμε πάλι...

Πάμε γερά, πάμε ξανά, ρεαλιστικά, μαχητικά, για να το χαρούμε.




Κλάψα, μουρμούρα και γκρίνια δεν χωρούν όπως και να έρθει.
Αυτά είναι χαρακτηριστικά κατώτερης ποικιλίας ανθρώπων.
Αυτών που ο λόγος σύντομα περιγράφει δυσκοίλιους, ανοργασμικούς και κρεβατομουρμούρηδες.

Οι ίδιοι θεωρούν ευατούς σώφρονες και ευφυείς.
Συγχέουν την μιζέρια και την έλλειψη αυτοπεποίθησης, με την λογική και την εγκράτεια.

Μακάρι να 'ταν έτσι!

27η Μαΐου...

Πριν 12 χρόνια έδινα πανελλαδικές για τρίτη φορά (και τυχερή!)
Πριν 6 χρόνια πέρναγα το κατώφλι του ΚΕΜΧ στο Ναύπλιον, (φανταράκος δηλαδή!)
Σήμερα, απλά θα πάω στην δουλειά...

Ας βάλω μερικές φωτογραφίες, τιμής ένεκεν...


27/05/2002, Ναύπλιον


Ψάρακας στην 1η βολή... (10/43 για την ιστορία, η καλύτερη της θητείας μου όπως αποδείχθηκε, αφού μετέπειτα σημάδευα στον γάμο του καραγκιόζη γιατί θεωρούσα ότι μετά το 10/43 τι άλλο έχω να αποδείξω, τρομάρα μου!)


Στρατόπεδο, σουΐτες της σοφίτας...


Νυχτερινή ζωή στο στράτευμα, στο bar με κάτι ρουμάνους συνάδελφους (στο βάθος εκκλησία)


Urosevac (ορθόδοξος ναός αριστερά) / Ferizaj (μουσουλμανικό τζαμί δεξιά), και τα δύο στον ίδιο χώρο, μόλις μερικές δεκάδες τετραγωνικά...


Αγαπημένη υπηρεσία (με κράνος φυσικά...)


Το ρεπό μου, (δεν λογιζόταν υπηρεσία ο θαλαμοφύλακας...) (η θολούρα οφείλεται στην Ursus!)


Όλα είναι ένα φύλλο πορείας...


Ευτυχώς δεν ήταν βίντεο να τρίξουν τα τζάμια!


Αθλοπαιδιές...


Εθνική Ενόπλων Softball!!!


Τρέχα Θανάση! (σκοράραμε για την ιστορία, τα παληκάρια ήταν συνάδελφοι Ουκρανοί.)


Προμηνύματα 2004!


Λε... λε... ΛΕΕΕΕΕΕΕ!


Μαζί με τις διεθνείς σειρούλες μου...

Τελικά το διεθνές επι σκακιέρας αποδείχθηκε το δυσκολότερο όλων για την περίπτωση μου!

Ωραία χρόνια!

Όμορφη μέρα...

Κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Λοιπόν, το πρωί κύλησε ευχάριστα στον τελικό του κυπέλλου της ΕΣΣΠ, όπου πήραμε την κούπα στα σημεία, και αργότερα...



...μετά τα επινίκια, πρεμιέρα στις παραλίες...



...και προσπαθώντας να κρατήσω λίγο πρώιμο καλοκαίρι στο κινητό, με πούλησε ο ήλιος!

...και στην πορεία και το format του video (ευτυχώς γιατί δεν είχε και πολλή σχέση με την πραγματική κατάσταση στην παραλία).

Τέλος, μια τελευταία φωτογραφία απο την μέση του δρόμου και με αλάρμ (αλλά χωρίς ζέϊμπέκικο!)

ΠΟΛΥΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Στην προσπάθεια να καλύψω το κενό των τελευταίων εβδομάδων ανεβάζω αυτό πολυ-ποστ για να χωρέσω όσα ήταν να ανεβούν μεμονωμένα αλλά δεν προκάμαμε...

Λοιπόν...

Καταρχάς μερικές ωραίες φωτογραφίες απ' την δουλειά...


Παλιά ήταν κλαρκ και δούλευε, πλέον είναι η γωνιά της 'Μαίρης'...


Με κάτι τέτοια πλάνα ρεφάρω τα ζόρια του μεροκάματου...

Τώρα μερικές φωτογραφίες απο την Πρωτομαγιάτικη εκδρομή...


Αιολικό πάρκο στο 'όρος' Παναχαϊκό...


...και παράπλευρες δραστηριότητες!


Ο MVP...


Οι λοιποί παίκτες...


Είμασταν ψηλά...

Και τώρα μια φωτογραφία απο τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες...


Η πιο καλή μαθήτρια μου, Μάγια-Φανή (χρωστάω κοινή φωτογραφία με καφεδάκια ανα χείρας)
Μελλοντική πρωταθλήτρια, θα δούμε τον γεωγραφικό προσδιορισμό.

Και τέλος το τελευταίο βίτσιο της παρέας...


...aka Bjorn Borg


...aka Ivan Lendl
...βέβαια οι φωτογραφίες θα ήταν πολλάκις καλύτερες αν η χειρίστρια της φωτογραφικής μηχανής ήταν μια χαρισματική φωτογράφος...

...Φρίκη!

Πως θα σας φαινόταν αν μαθαίνατε ότι κάποιο βρέφος βρέθηκε κάποτε σε κάδο απορριμμάτων;

α.Δεν συμβαίνουν αυτά στην Ελλάδα.
β.Σε ποιο σήριαλ;

Λοιπόν πέρα απο το σήριαλ που θα πεις δικαιολογημένα 'πάει στο διάολο, τόσες μαλακίες παίζουν ώρα ήταν και αυτό', στην περίπτωση που σκεφτήκατε το (α) μήπως να σας βοηθήσω υπενθυμίζοντας πρόσφατο περιστατικό στην χωματερή της Αθήνας όπου 17χρονη άστεγη και έγκυος σκοτώθηκε απο απορριμματοφόρο που άδειαζε το φορτίο του και δεν την είδαν μέσα στα σκουπίδια να ψάχνει;

Και τώρα να ρωτήσω πάλι:

Μήπως δικαιούμαστε να ψηφίσουμε στις αμερικάνικες εκλογές λόγω κοινής κουλτούρας και τρόπου ζωής πλέον και θα πρεπε να μετονομάσουμε αυτήν την χώρα, μεταξύ των άλλων, σε Harlem, Chicago κλπ;

Μήπως γίνομαι γραφικός;

Ίσως, σαν τις ταινίες στον κινηματογράφο '...based on a true story...'

Βόλτα στο παρελθόν...

Συνεχίζοντας την βόλτα που ξεκίνησε ο γέρο γρέγορι με την πέγκυ ζήνα, συνεχίζω με ακόμα παλαιότερα τραγουδάκια...

Enjoy!

Πέγκυ Ζήνα - Μαζί σου

Πολύ σπέσιαλ παραγγελιά, αφιερωμένο στις κρύες νύχτες του Κοσόβου.

Test of Time

Πολλοί ήλθαν και απήλθαν και χάθηκαν στις σκιές της απραξίας...

Οι αληθινές αξιές παραμένουν ακέραιες.

Οι υπόλοιποι;

Τα κουρέλια τραγουδούν ακόμη...;!

(με τυχαία σειρά αναφοράς)

dokimes64.blogspot.com
daskaliada.blogspot.com
patrachess forum
nepchess.blogspot.com
mneia.blogspot.com

Λόφος Καισαριανής...live!

Πολλή ομορφια και πολλη ησυχία! ...και το διδαγμα: στην Ελλάδα τα όμορφα και αληθινά πράγματα φυτρώνουν μόνα τους στα βράχια...

Η παρτιδα της Κυριακης...live!

Steinitz or Fischer?

Σε κάθε περίπτωση αποδεικνύεται η 'επιρροή' των κλασσικών στο παιγνίδι και το στυλ του Fischer...

ΑΙΓΙΟ - ΡΙΟ

Της Άρτας... ή του Ρίου το γεφυρι θα επικρατησει σημερα στο ντέρμπι του πρωταθληματος της ΕΣΣΠ;

Nature vs. Human Kind

Nature rules...

Χωρίς τίτλο

Ωραίο...

Αφιερωμένο...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

...σε όσους 'ακούν' κάτι!

Για την ιστορία, η φωτογραφία έρχεται απο την καταπληκτική ταινία ''There will be blood'' του Paul Thomas Anderson, Paramount Vantage

Ο καθένας βέβαια μπορεί να δώσει στην φωτογραφία και το post, το θέμα και την ερμηνεία που βλέπει...

MarcoPolo Airport
November 2006
Don is waiting... (not sleeping, just waiting cause Don never sleeps!)

Πάμε πάλι...

Πάμε...

50 Sex Mistakes Women Make

Το διάβασα στο remalia.com και το παραθέτω αυτούσιο. Απολαύστε:

Είχαμε μια πρώτη δημοσίευση σχετικά με το πως πρέπει να φερόμαστε στις γυναίκες…

Ξαφνικά … η Amanda μας έδωσε τα φώτα της για τη γυναικεία άποψη των πραγμάτων! Την παραθέτουμε:

1. Assuming he can get a raging hard on when it suits you. Contrary to popular belief, men can’t just flip a switch and get it up because you decided to stop being a frigid bitch. Getting it hard is your job. I suggest you figure it out.

2. Thinking that kissing needs to be this sweet romantic thing all the time. Sometimes pressing your lips against your partner’s mouth while you get off is hot. It depends on the situation.

3. Leaving him responsible for your orgasm. You know what gets you off. Tell him. If you don’t, it’s your own fault when he’s snoozing and you’re all wound up.

4. Expecting him to cuddle. Men and women are wired differently. Sex makes most women want to talk and bond and all that shit. It makes men pass out. It’s a biological thing. Stop fighting it, and stop holding it over his head, it’s not his fault.

5. Expecting him to fall asleep with you in his arms. That shit is uncomfortable after a while. A little snuggling isn’t unreasonable, but when it’s time to actually sleep? An arm draped over you should suffice.

6. Expecting him to always lay on the charm and romance. Sometimes, that’s nice. Sometimes. But expecting him to be all roses and candles all the time is like expecting you to act like a pornstar all the time. If you’re not willing to do that, don’t expect him to switch for you.

7. Being selfish in bed. Regardless of the shit that Cosmo forces down your throats, sex is NOT just about women. Get over it.

8. Using Cosmo as a sex bible. I dont know who comes up with half that shit, but I’m pretty sure they need counseling.

9. Whining when he pushes your head down on his cock instead of stroking your hair. Know why he’s pushing, skippy? Because you aren’t doing it right, and have apparently ignored the other clues he’s given you. Pay attention to the signals that he’s sending you.

10. Not moving at all. Missionary is not an excuse to do nothing.

11. Expecting him to undress himself with any amount of grace. He’s about to get some pussy. Be glad he bothered to take his pants all the way off. If it concerns you so much, undress him yourself.

12. Not shaving your legs. If you want your guy stubble free, you better get out the razor.

13. Allowing your crotch to resemble the Amazon. Yes, waxing hurts. Yes, some people don’t want to go bare. That’s fine. If you like bush, great. If you have sensitive skin and can’t shave, I feel for you. But for the love of Christ, trim that shit if you want him to spend any time down there.

14. Assuming that sex means a relationship. The only relationship you have is that he has now stuck his hoo-hoo dilly in your cha-cha. That’s as far as it goes unless otherwise noted.

15. Withholding oral sex just because you’re ragging. He didn’t do it. Unless you want him to withhold oral sex because he’s hormonal, I suggest you get some knee pads.

16. Expecting him to figure out what you like by what noise you make. Use your words. Have you ever actually heard what you sound like while you’re having sex? If you heard yourself on tape, and someone asked you to explain what was causing you to make that noise, 67% of women would respond with answers like “I stubbed my toe” “I ran up the steps” or “I was putting up drywall”.

17. Leaving condoms up to him. If you’re sexually active and insist that he uses a condom, I suggest buying a box and keeping it by your bed. Not all men keep them on them, and it’s just as much your responsibility as it is his. If you think that makes you a slut, you shouldn’t be having sex anyway. Go back to Junior High.

18. Getting your undies in a bunch when he talks dirty. A little fantasy can be fun. If he treats you with respect all the time, you shouldn’t be offended when he calls you his dirty little slut. When he calls you a whore and tells you to cum, it’s his way of showing that he cares if you get off. Stop being a sissy.

19. Refusing to be spontaneous. I know this is shocking, but sometimes sex OUTSIDE of the bedroom is fun.

20. Dissing quickies because it’s not some slow sensual ordeal. Sex is a dynamic thing. There’s an awesome raw energy when you only have 20 minutes but having to have someone so bad that you do it half clothed against the wall. Readjust your thinking.

21. Being too much of a pussy to tell him what is or isn’t acceptable before you start bumping uglies. Be honest. If he asks if he can poke you in the butt, and you giggle and say NO like it’s an invitation, don’t look surprised when he “accidentally” sticks his cock in your butt.

22. Expecting him to undress you. Women put a bra on almost every day. I know for a fact that getting them off isn’t always easy. Help a brother out.

23. Undressing in the dark. If you’re shy, dim the lights, but give the man something to see. No ripping off the clothes and diving under the covers, either.

24. Refusing to get on top. There’s no reason men should have to do all the work.

25. Getting that bored look on your face. Men are more visual than women. Give him something to look at. Get on top and arch your back a little bit. Move. Do something to indicate that you 1) are not dead and 2) didn’t suffer a minor stroke rendering you unable to move.

26. Expecting him to do all the touching when you’re riding him. It’s your body, you’re used to it. Play with your tits, rub your clit, do something to make his job easier.

27. Being too afraid to guide your partner’s hand when he’s touching you. Don’t like the way he’s doing it? Gently take his hand and show him how you like it.

28. Getting into bed, getting naked, fooling around and then deciding that you just want to cuddle, then getting offended when he doesn’t. It’s your choice to stop, but don’t look all fucking surprised when he’s confused. You got him naked in your bed, what else did you think was going to happen?

29. Refusing to let him take control. So you are a feminist. Big fucking deal. Letting him call the shots doesn’t make you any less of one.

30. Refusing to take control. It’s ok to crawl across a bed to him on all fours, push him down and crawl on top. It’s not his responsibility to start things all the time.

31. Forgetting that he has a body that likes to be touched, too. Men have things like backs and shoulders and stomachs and other parts that are fun to kiss and touch. You miss a lot of good places by concentrating solely on his penis.

32. Ignoring his balls. Seriously, they are there. Kiss them, lick them, suck on them, make a relationship with them, just don’t ignore them.

33. Leaving him to his own devices. Nothing is worse than a girl who gets you most of the way off and then bolts because she doesn’t want to deal with the mess.

34. Launching into some speech about not being an object for sex when he tries to titty fuck you. Jesus Christ, just push them together and enjoy yourself. You get a great view.

35. Expecting him to handle you like a porcelain doll. I’d hate to be the bearer of bad news, but you’re not going to break, sister. So doing it against the wall gives you a bruise on your shoulder. Look at it later and giggle at the memory.

36. Refusing to try things in the name of “making love”. You’re not making anything. You are naked. With another person. Making strange faces and weird noises. Stop romanticizing it.

37. Taking things way too seriously. Sex is funny. Actually it’s hilarious. Somewhere along the line, someone is going to fall off of a bed, hit their head on a lighting fixture, accidentally kick a midget or trip over a goat. It’s how you deal with it that really matters.

38. Throwing a bitch fit when he asks for a threesome. It’s the American dream. (Quick interjection - one request for a threesome is ok. Every 5 minutes, not so much. Know the difference).

39. Continuing a blow job knowing that you have god-awful cotton mouth. Really. Grab a bottle of water.

40. Nails. It’s one thing tracing them up and down your partners back. It’s another when you snag the goods with a claw.

41. Bitching when you get jizz on you. You’re having sex. That will happen. That’s the entire point of sex. Establish where he can and can’t jizz and be done with it. Remember, it tightens the pores.

42. Not making any noises at all. Moan. Scream his name. Something so he knows he’s the best you’ve had, even if he isn’t.

43. Faking orgasms. Just. Don’t. By faking (IF he believes you) he thinks he’s doing everything right. And if he doesn’t know it’s not working, he’s not going to change it. Starting a vicious cycle of unfulfilling sex which will eventually be very damaging to his ego.

44. Not washing before sex. I know that sex is spontaneous, this is more of a general statement. If you haven’t showered that day, and things smell a little… fishy… perhaps demanding oral sex is a little ridiculous of you.

45. Anything that involves inserting anything into his body that he has not specifically approved beforehand. I don’t care what Cosmo says, some things are simply not pleasant surprises.

46. Refusing to use oils/whipped cream/other messy but fun things because you have these rare Egyptian cotton sheets that were made by hand by the only person alive capable of sewing that pattern. They’ll wash.

47. Doing all of your before bed things before sex. Yes, sleeping with makeup on is bad. Now is not the time to remove it, you can do that later. And really fucking you with your hair in a ratty scrunchie with acne cream on your nose is not all it’s cracked up to be.

48. Cleaning up after sex. Wiping the splooge off is one thing. But changing the sheets immediately so you can get the other ones in the washer and then sanitizing everything your naked body might have possibly passed by is not the way to do it.

49. Making a big deal out of it if he loses his hard on. This is not an interrogation, or 20 questions. It happens, he’s probably mortified and you are NOT helping. Refrain from using phrases like “it happens to every guy”. Just move to other activities until it gets hard again, and if it doesn’t, get off another way with him. He’s still capable of getting you off. Mumbling “forget it” and rolling over are not ok.

50. Asking questions right afterwards. The woman equivalent of “was it good for you?”. Now is not a good time to ask “What this means”. Right now, it means he probably needs to take a drink, a leak and a nap, perhaps not in that order.

Ο Bobby Fischer πέθανε, o Bobby Fischer πάει... :-((

Θα θεωρήσω ότι περιέργος και χωρίς ο ίδιος να αντιλαμβάνομαι, συντονίστηκα με το επερχόμενο γεγονός και προκαταβολικά έβαλα τα βιντεάκια της Δευτέρας.

Για αυτό δεν θα τα επαναλάβω εδώ, αλλά όποιος θέλει να ακούσει τις γκάιντες να κλαίνε ας πατήσει τα δύο προηγούμενα post.

Αποχαιρετιστήριο πλέον, για τον θρύλο ο οποίος σε όλη την ζωή του ήθελε μόνο να παίζει σκάκι, το οποίο αγάπησε και τίμησε ακόμα και στον θάνατο του (πέθανε στα 64 του, έζησε δηλαδή ένα χρόνο για κάθε τετράγωνο της σκακιέρας, και τουλάχιστον αυτή την εξαντλησε!).

Αλήθεια, πόσο μου θυμίζει τον μύθο της γένεσης του σκακιού όπου ο σοφός λέει στον βασιλιά να τον πληρώσει βάζοντας κόκκους σταριού σε κάθε τετράγωνο της σκακιέρας, διπλασιάζοντας κάθε φορά. Ο βασιλιάς γέλασε με την απαίτηση,έκλαψε αργότερα μετρώντας τους κόκκους...

Τιμή σε αυτόν που έγινε συνώνυμος της έννοιας του σκακιού, σε αυτόν που έγραψε τους παράγοντες στα παλιά του τα παπούτσια, σε αυτόν που ακολούθησε μοναχικά τον δρόμο του...

Robert James Fischer (1943-2008)

My way...

Κερασμένο σε αυτούς που βαδίζουν στον δρόμο τους.
Τον δικό τους δρόμο!

Αυλαία...

Αφιερωμένο στους πι(λια-τσελο) για το φινάλε τους στο τελευταίο τουρνουά...

Χωρίς τίτλο..

Αρμαγεδδών

Kokkalis vs. Pitselis
Patras, 05 January 2008
For the Glory! (and the money!)

It can be only one!?

Πλάνα προετοιμασίας pitselos...
Πλάνα προετοιμασίας pil...
Ο αγώνας...

Grand M(az)aitre PanMas

Έχω την τιμή να ανακοινώσω σε τούτη την ταπεινή σελίδα, την ανακήρυξη του άρχοντα Μασούροτα στον 1ο έλληνα μαζέτάάάάάάάά΄, όπως προέκυψε κατά την τέλεση των εργασιών της 1ης διεθνούς συνδιάσκεψης μαζεταράδων, όπου και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Μεγάλου Μαζέτάάά (GMz)~Grand Mazaitre.

Οι εργασίες της συνδιάσκεψης ολοκληρώθηκαν αργά χθες το βράδυ στο στέκι μας, (του μπάρμπα-μήτσου).

Και εις ανώτερα!

Χαίρε Μασούροτα!
Οι κοινοί μαζέτες σε χαιρετούν!

Quiz: Μαντέψτε ποια είναι η εικονιζόμενη κυρία.

Hint: Τι κοινό έχουν οι γυναίκες με τις καταιγίδες;

(Έρχονται υγρές και φουριόζες και φέυγουν παίρνοντας σπίτια και αυτοκίνητα!)

Η εικόνα που τα λέει όλα...

Μια εικόνα = χίλιες λέξεις, για όσα συμβαίνουν στο blog αυτό

Η δύναμη του Φορτώ...

Μιας και έχει καιρό να φανεί ο δάσκαλος, λόγω της αναποφασιστικότητας και της αδράνειας του administrator, δράττομαι της ευκαιρίας για να απαντήσω στα δεκάδες ερωτήματα που έχω λάβει σχετικά με την ερμηνεία του Φορτώ.

Την ερμηνεία του φορτώ δεν θα τη βρείτε σε κανένα λεξικό. Κανείς δεν μπορεί με τα συμβατικά μέτρα να καταλάβει τι θα πει φορτώ. Έτσι, αφού δεν μπορώ να σας εξηγήσω απ'ευθείας την έννοια του φορτώ, θα προσπαθήσω να σας διηγηθώ τα γεγονότα που οδήγησαν τον δάσκαλο σε αυτή την ανακάλυψη που άλλαξε του ρου της σκακιστικής ιστορίας στην Πάτρα. Επιπλέον, θα προσπαθήσω να χρησιμοποιήσω το φορτώ σε διάφορες εκφράσεις για να πάρετε μια ακόμα καλύτερη ιδέα.

Θα σας γυρίσω πίσω στο χρόνο, σε πολύ παλιές εποχές... τότε που οι άνθρωποι έπαιζαν ακόμα σκάκι με μάγισσες και δράκους (σκακιστικούς πάντα). Ο δάσκαλος ήταν τότε ένας ρακένδυτος ρακοσυλλέκτης που ζούσε μέσα σε ένα μπαούλο καθώς ήταν μεγάλος λάτρης της αρχαίας Ελλάδας. Οι καιροί ήταν πολύ δύσκολοι (πολύ φορτώ) και ο δάσκαλος ήταν απογοητευμένος με όλη αυτή την δίψα για δύναμη και δόξα που χαρακτήριζε κυρίως τους μεγάλους αντιπάλους του, τον Τζολί-Μπαμπά και τους σαράντα τραπεζικούς!!

Αυτό όμως που αποτέλεσε την χαριστική βολή για τον δάσκαλο, έτσι τουλάχιστον νόμιζε ο Τζολί-Μπαμπά, ήταν η προσχώρηση του Μαυροπάνου, του πρωτοπαλίκαρου του δασκάλου, στην αντίπαλη παράταξη. Ο Μαυροπάνος έγινε τώρα το πρωτοπαλίκαρο του Τζολί-Μπαμπά και μαζί με την πίστη του άλλαξε και το όνομά του από Μαυρο- σε Καρα- που στη γλώσσα των τραπεζικών σήμαινε το ίδιο πράγμα.

Έτσι, ο δάσκαλος αποφάσισε να απαρνηθεί τα εγκόσμια και ανέβηκε στο όρος Παναχαϊκό. Εκεί διαλογίστηκε για μέρες πάνω σε έναν μεγάλο βράχο, χωρίς φαί, χωρίς νερό, χωρίς τηλέφωνο... Την τρίτη ημέρα που ήταν καθισμένος οκλαδόν στον βράχο, είδε σαν όραμα να σχηματίζεται από τον αέρα μπροστά του η λέξη ΦΟΡΤΩ. Ο δάσκαλος φοβήθηκε, ήταν όντως η Κάισσα που του είχε δώσει αυτό το σημάδι ή μήπως κάποιο δαιμόνιο έπαιζε μαζί του? Πήρε τότε στα χέρια του και τους δύο τόμους του Σιαπέρα και προσπάθησε να ξορκίσει το δαιμόνιο. Το ΦΟΡΤΩ όμως δυνάμωνε και έτσι ο δάσκαλος αποφάσισε να το ακολουθήσει.

Το φορτώ οδήγησε τον δάσκαλο να βρει σιγά σιγά τα ταλέντα του και έτσι να δημιουργήσει την ομάδα του φορτώ. Με τον καιρό, η ομάδα αυτή δέθηκε πολύ και το φορτώ έγινε γι'αυτήν ένα πολύ ισχυρό σύμβολο. Έτσι, ο δάσκαλος κυριάρχησε πάλι στην σκακιστική ζωή της Πάτρας με την ομάδα του φορτώ

Χρήσεις του φορτώ

Πρέπει να προσέξουμε, η κατάσταση είναι πολύ φορτώ...

Ποοολύ φορτώ Άρη μου, ποοολύ φορτώ

Φορτωωωω, μια μπίρα

Ο Μπήχτης είναι ο πιο φορτώ μαθητής του δασκάλου!!

ΦΟΡΤΩστε

Η επίσκεψη.........

ο δάσκαλος έχει καιρό να φανεί. Κάτι τον έχει ενοχλήσει!

Πρέπει να κάνουμε μια θυσία... ο δάσκαλος διψάει για αίμα, και ειδικά για γαλάζιο!!

καλώ τον administrator να θυσιάσει τον contributor τον σιτευτό, ώστε να επιστρέψει ο δάσκαλος και να μοιραστεί μαζί μας τις αναμνήσεις του ...

Πίλλιας για την πρωτιά!

Βασικός στόχος του post η επίτευξη ενός νέου ρεκόρ, 28 posts/month!
Με την ευκαιρία καταγράφεται η επιθυμία για την πρωτιά του πίλλια στο τουρνουά.
Ο κύριος παραπάνω έχει στοιχηματίσει κιόλας για αυτόν!
Στο βάθος η τύχη του κοιμάται!

Πίλλια γερά πάρτους τα λεφτά! (μην ξεχάσεις τα elo!)

Βασίλης και Είδωλο φανατικά.

Δε λέω, το συγγραφικό ταλέντο του μπήχτη είναι άπαιχτο. Αν δεν τον γνωρίζαμε όλοι θα λέγαμε πως με αγάπη αναπολεί το κοινό παρελθόν του με το Βασίλη και τον αδερφό του. Δεν θα σταθώ σε αυτά που έγραψε. Εξάλλου είναι η προσωπική του άποψη. Θα μιλήσω απλά στους Βασίλη και Παναγ. Και θα το κάνω εδώ, αν και θα μπορούσε να γίνει ειδική αναφορά στο blog του Βασίλη.

Ο Παναγ. κατά κόσμον ΕΙΔΩΛΟ, μπορεί μικρός να έριχνε ό,τι υπήρχε στο διάβα του, όμως η αστάθεια στο περπάτημά του είναι αντιστρόφως ανάλογη με τη σταθερότητα του μυαλού και του χαρακτήρα του. Ο άνθρωπος αυτός, είναι απλά χίλια χρόνια πιο μπροστά από την εποχή του. Τι να κάνουμε. Όταν ο Θεός σου δίνει τόσο μυαλό, και τέτοιο χαρακτήρα, χρειάζεσαι και ένα ελάττωμα.

Όσο για το Βασίλη, εγώ ψηφίζω φανατικά Pill. Τα λέφτά μου όλα πάνω του (και δεν είναι και λίγα). Βασίλης till I'm dead. Τί να κάνουμε, είμαι και εγώ άλλο ένα θύμα της γοητείας του. Ε, ναι, λοιπόν, το παραδέχομαι.

Watch out boys. Όταν μια Θεά κάνει τον κόπο να γράψει για σας δημόσια, και αμέσως μετά να παρεξηγηθεί και να κατηγορηθεί, τότε όλα τα άλλα είναι απλά λογια πτερόεντα.

Η επίσκεψη........

Από το βάθος φάνηκε ο Βασίλης. Είχε φορέσει το χαρακτηριστικό περπάτημα που βάζει κάθε φορά , όταν θέλει να δείξει στους υπόλοιπους ότι έχει επιτύχει τον στόχο του. Κούναγε τα χέρια του μπρός πίσω λες και δρασκέλιζε τον αέρα με αυτά. Είχε κορδωθεί πίσω και κούναγε το κεφάλι του δεξιά αριστερά σαν τον βασιλιά καρνάβαλο. Το βλέμμα του ήταν σπινθηροβόλο και συχνά έπιανε τη μπλούζα του λίγο πάνω από το στήθος και την τράβαγε, γιατί είχε κολλήσει στο πετσί του από τον ιδρώτα!! Ήταν απορίας άξιο πώς αυτό το παιδί είχε τόση μεγάλη και εγγυημένη επιτυχία. Δεν είχε δα και τα προσόντα του αδερφού του Μπήχτη!!

Κάποιες κοπέλες που είχε γνωρίσει ο αδερφός του Μπήχτη και τους είχε πει ότι είναι φίλος του Βασίλη -γιατί αλλιώς δεν υπήρχε καμία πιθανότητα - τον παρομοίαζαν με σημαιοφόρο στη σχολική παρέλαση της 25 Μαρτίου, και μάλιστα με κοντό σημαιοφόρο για να είναι πιο μεγάλος ο λόγος της σημαίας προς τον σημαιοφόρο!! Άλλες πάλι τον είχαν παρομοιάσει με τον διάσημο Ουκρανό πολυπρωταθλητή του άλματος επί κοντώ , Σεργκέι Μπουμκα, όταν έχει επιτύχει την μέγιστη επιτάχυνση!! Όπως και να έχει, ο αδερφός του Μπήχτη είχε κερδίσει τον σεβασμό των συμπαιχτών του παρόλη την αδεξιότητά του.

Ο δάσκαλος χαμογέλασε που είδε τον Βασίλη.

- Πού'σαι ρε Βασίλη ; Φορτώ

- Έλα ρε Άρη, και εσύ εδώ ; Μόλις είδα και την Ουρανία

Ηλεκτρικό ρεύμα διαπέρασε τον δάσκαλο και τίναξε το κεφάλι του.

- βρε τον αθεόφοβο, σκέφτηκε χαμηλοφώνως ο δάσκαλος

-Είχα πάει να χαιρετήσω μια παλιά γνωστή μου και επιστρέφοντας είδα την Ουρανία με τον Άρη στο άλλο βαγόνι. Τους είπα να ερθουν από 'δω.

Είπε ο Βασίλης και η καρδιά του δασκάλου πήγε στη θέση της. Κάτι είχε πάρει και απ' αυτόν αυτός ο μαθητής

Η επίσκεψη.......

Ο δάσκαλος κοίταξε από την άλλη μεριά τώρα. Εκεί που ήταν ο Μπήχτης. Δεν ήταν όμως ο Μπήχτης που είχε προκαλέσει τρόμο και πανικό σε γενεές επἰ γενεών Ελληνίδων κορασίδων. Ήταν ένας Μπήχτης τσακισμένος, πατημένος, λες και είχε περάσει η ζωή από πάνω του σαν οδοστρωτήρας και τον είχε ισοπεδώσει. Ο δάσκαλος θαύμασε τον εαυτό του για την πανουργία του. Το παρατσούκλι που του είχε δώσει, σκεφτόταν από μέσα του, ήταν μεγαλοφυές.

- Μπήχτη, τι κάνεις ;

Είπε περιπαιχτικά ο δάσκαλος. Σίγουρα άμα είχε μουστάκια, θα γέλαγε κάτω απ' αυτά τώρα...


- Δάσκαλε, γιατί μου το έκανες αυτό ; Πάρε πίσω την κατάρα.

- Για να πάρω πίσω την κατάρα, θα πρέπει να περάσεις τρεις δοκιμασίες. Πρώτον θα πρέπει να βγεις πρωταθλητής στο πρωτάθλημα Αχαϊας - Ηλείας κάτω των 20.

Είπε ο δάσκαλος και έβαλε την δεξιά παλάμη του πάνω στο στόμα του σαν να ήταν μουστάκια, γύρισε προς τους άλλους, έγειρε προς τα μπρος και μετά προς τα πίσω και γέλασε.

- Δάσκαλε αυτό δεν μπορώ να το κάνω λόγω ηλικίας. Αλλά το έχω κάνει στο παρελθόν, το 1999

Ο δάσκαλος κατσούφιασε προς στιγμήν, αλλά πάλι βρήκε τον ενθουσιασμό του αφού σκέφτηκε την δεύτερη δοκιμασία

- Πρέπει να βγεις μέσα στην πεντάδα στον πανελλήνιο πρωτάθλημα κάτω των 20

Είπε και επανέλαβε την ίδια χειρονομία με πριν.

- Δάσκαλε ούτε αυτό μπορώ να το κάνω, λόγω ηλικίας. Το είχα κάνει όμως στον παρελθόν, το 1999 είχα βγει τέταρτος.

Ο δάσκαλος πάλι κατσούφιασε προς στιγμήν, αλλά πάλι βρήκε τον ενθουσιασμό του όταν σκέφτηκε την τρίτη δοκιμασία.

- Πρέπει να βγεις πρωταθλητής ανδρών Αχαϊας-Ηλείας. Ε, μη μου πεις ότι και αυτό δεν μπορείς να το κάνεις λόγω ηλικίας.

Είπε ο δάσκαλος και ξαναεπανέλαβε την ίδια χειρονομία με πιο πριν, σίγουρος τώρα για τον θρίαμβό του.

- Δάσκαλε, αυτό δεν μπορώ να το κάνω όχι λόγω ηλικίας, αλλά λόγω μαζετοσύνης. Πάντως και αυτό το έχω κάνει στο παρελθόν, το 2001. Και μάλιστα είμαι ο μόνος στην ιστορία της περιοχής που βγήκα όχι απλώς πρωταθλητής, αλλά υπέρπρωταθλητἠς των 2 νομών.

Είπε ο Μπήχτης και μια ψιχάλα έπεσε στο χέρι του δασκάλου που ήταν ακουμπισμένο στο μηρό του. Τελικά ίσως το είχε αδικήσει αυτό το ταλἐντο. Ίσως είχε φανεί πολύ σκληρός. Ενώ ο δάσκαλος τα σκεφτόταν όλα αυτά, η ψιχάλα είχε αρχίσει να γίνεται βροχή. Ο δάσκαλος σήκωσε το χέρι του, όπως το σηκώνει η πουλάδα για να προστατέψει τα μικρά της από τη βροχή και το κρύο, και ο Μπήχτης κούρνιασε κάτω από την αμασχάλη του.

Τότε ο δάσκαλος γύρισε προς τους άλλους και σήκωσε και την άλλη αμασχάλη του.

- Κανείς δεν θα ξαναπει αυτό το ταλέντο Μπήχτη, είπε στους άλλους και γύρισε πάλι προς τον Μπήχτη, από 'δω και μπρος θα σου μιλάω με γλυκυτητα για να επανορθώσω το κακό που σου έχω κάνει... Γιωργάκη μου!!!

Η επίσκεψη......

Ο δάσκαλος κοίταξε παραδίπλα αλλά δεν είδε κανέναν μαθητή του. Ήταν κενή η θέση. Κανονικά έπρεπε να κάθεται ο Βασίλης εκεί. Η ντροπή του δασκάλου. Όχι γιατί ήταν τόσο άσχημο το σκάκι του, αλλά γιατί τον είχε κερδίσει ένας άλλος δάσκαλος.

Ο άλλος αυτός δάσκαλος, όμως, δεν ήταν τόσο επιτυχημένος δάσκαλος στο σκάκι όσο στη ζωή. Είχε πάρει τον Βασίλη από μικρό παιδί και του είχε μάθει να καμακώνει. Ο Βασίλης είχε μεγάλη έφεση στο συγκεκριμένο άθλημα το οποίο και ακολούθησε σε βάρος του σκακιού. Πολύ γρήγορα ξεπέρασε τον δάσκαλό του, Νίκο τον ελέγανε, και το όνομά του έγινε θρύλος και διαβατήριο στα χέρια των φίλων του.

Αρκετά συχνά, όταν οι φίλοι του γνώριζαν μια κοπέλα που τους άρεσε, αρκούνταν να πουν ότι είναι φίλοι του Βασίλη. Πολλές κοπέλες μην μπορώντας να έχουν τον θρύλο, λόγω έλλειψης χρόνου από την πλευρά του Βασίλη - ο Βασίλης ήταν ένας πραγματικός Δον Ζουαν και δεν έκανε διακρίσεις ανάμεσα στις γυναίκες που είχαν κλείσει το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας τους - ένιωθαν μεγάλη τιμή που θα είχαν τουλάχιστον την ευκαιρία να πάνε με έναν φίλο του.

Ας γυρίσουμε στον δάσκαλο, όμως, ο οποίος απορούσε με αυτή την απουσία. Όσο και αν τον είχε ντροπιάσει ο Βασίλης, θα ήθελε να τον δει μετά από τόσα χρόνια.

- Που είναι ο Βασίλης ; Δεν ήρθε ;

- Ήρθε δάσκαλε, πήγε να χαιρετήσει μια γνωστή του.

Ο δάσκαλος κούνησε το κεφάλι του δεξιά - αριστερά και μουρμούρισε

- Αδιόρθωτος

Το τρένο σε αντίθεση με το Air Bus είχε ηχομόνωση και έτσι επιτρεπόταν το σεξ στις καμπίνες.

Η επίσκεψη.....

Αρκετά όμως με τον Φίσερ, δίπλα του καθόταν το πιο ανέλπιστο ταλέντο του δασκάλου. Ο αδερφός του Μπήχτη. Ήταν ακόμα πιο ανέλπιστο ταλέντο και από τον Βασίλη!! Γι'αυτό ο δάσκαλος δεν είχε δώσει παρατσούκλια σε αυτούς τους δύο. Ήξερε ότι ήταν χαμένος κόπος.

Ο αδερφός του Μπήχτη έπαιζε το πιο αηδιαστικό σκάκι από όλους. Σκοπός του δεν ήταν να δημιουργήσει, αλλά να σπάσει τα νεύρα του αντιπάλου. Αυτό το πετύχαινε με διάφορους τρόπους και το έκανε σε διάφορους τομείς της ζωής του. Αφού ο Μπήχτης είχε αναγκαστεί να τον δείρει για να τον συνετίσει ουκ ολίγες φορές, όταν ήταν μικροί και υπήρχε ακόμα ελπίδα. Μάταια όμως, αφού ο αδερφός του Μπήχτη αντλούσε ικανοποίηση και από αυτό, επειδή ανάγκαζε τον Μπήχτη να χαλάσει την ζαχαρένια του και να τον δείρει.

Το μόνο στο οποίο έμοιαζε ο αδερφός του Μπήχτη με τον Μπήχτη ήταν ότι όταν κάθονταν στο τραπέζι τα κομμάτια έτρεμαν. Στον αδερφό του Μπήχτη πολλές φορές έπεφταν κιόλας. Αυτό δεν oφειλόταν σε κάποια ειδική ικανότητα, αλλά σε ανικανότητα. Από όπου πέρναγε ο αδερφός του Μπήχτη έπεφταν κομμάτια, καρέκλες, βιβλία κ.ο.κ Οι υπόλοιποι μαθητές είχαν αγανακτήσει και έκαναν παράπονα στον δάσκαλο. Ο δάσκαλος όμως τον αγαπούσε και αυτόν τον μαθητή του και αρνούταν να πάρει μέτρα μέχρι που η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Μια μέρα, λοιπόν, κάλεσε τους υπόλοιπους μαθητές

- κάντε υπομονή και όταν θα μεγαλώσει και θα γίνει άντρας, θα τον βάζω να παίζει στην άκρη του τραπεζιού για να μη σας ενοχλεί

Ο δάσκαλος βέβαια αποχώρησε πριν γίνει άντρας ο αδερφός του Μπήχτη, αλλά το μήνυμα τον είχαν λάβει οι μαθητές. Και έτσι από τότε, σε όποια ομάδα πάει ο αδερφός του Μπήχτη τον βάζουν να παίζει στην άκρη του τραπεζιού, στην πρώτη σκακιέρα...

Η επίσκεψη....

πάλι σήμερα, τυπικός στο ραντεβού που καθιέρωσε από μόνος του, ήρθε και συνέχισε από 'κεί που είχε σταματήσει...

Δίπλα του καθόταν ο αγαπημένος του μαθητής. Τον αγαπούσε τόσο πολύ αυτόν τον μαθητή που του έδωσε και όνομα. Τον φώναζε Φίσερ... ο ζωντανός θρύλος. Και όπως ο Φίσερ έλαμψε και μετά εξαφανίστηκε αναπάντεχα, έτσι και αυτός ο Φίσερ έλαμψε για 2 χρόνια και μετά έπεσε σε λήθαργο. Πάντως, η αγάπη του δασκάλου προς τον μαθητή δεν είχε την ίδια πορεία με τον τελευταίο. Ο δάσκαλος είχε αναγκάσει και τους άλλους να αποκαλούν τον συγκεκριμένο μαθητή Φίσερ. Κάτι που δεν είχε κάνει για κανένα άλλο παιδί του μέχρι τότε. Όμως, η ανεπιστρεπτί πτώση του Φίσερ από το σκακιστικό στερέωμα στενοχώρησε και απογοήτευσε τον δάσκαλο, ο οποίος έψαχνε τώρα για ένα καινούργιο ταλέντο.

Περιέργως, βρήκε ένα πολύ σύντομα. Ίσως έτσι ήθελε να πιστεύει. Άρχισε να κάνει εντατικά μαθήματα στο νέο ταλέντο που περιελάμβαναν τόσο σκακιστικά όσο και ψυχολογικά θέματα. Ο δάσκαλος προετοίμαζε αυτό το ταλέντο μέρα νύχτα, είχε πίστη στην καινούργια του ανακάλυψη. Περίμενε πολλά από αυτό και πάνω απ'όλα την αναγνώριση. Δυστυχώς, το νέο αυτό ταλέντο δεν είχε την ίδια αγάπη για το σκάκι και το έβλεπε απλά σαν ένα χόμπυ. Έτσι, δεν διάβαζε όπως το είχε συμβουλέψει ο δάσκαλος.

Πολλές φορές ο δάσκαλος το είχε πιάσει να μην θυμάται απ'ἐξω τι λέει η δεύτερη παράγραφος στην σελίδα 89 ἠ 116 κ.α. Η αγάπη του δασκάλου ήταν τέτοια όμως που δεν τον άφηνε να δει την αλήθεια και προσπαθούσε να το βοηθήσει λέγοντάς του τις πρώτες λέξεις για να συνεχίσει μετά το ταλέντο μόνο του. Μάταια. Το ταλέντο δεν διάβαζε. Ο δάσκαλος δοκίμασε τα πάντα. Το καλόπιασε , το φοβέρισε, το χτύπησε, πάλι όμως μάταια. Το ταλέντο θα έμενε απλά ταλέντο.

Τότε ο δάσκαλος νιώθοντας για δεύτερη φορά προδομένος από τις προσδοκίες του και από τους μαθητές του, θέλησε να πάρει εκδίκηση. Έτσι λοιπόν σκαρφίστηκε ένα πανούργο σχέδιο. Έκανε κάτι που είχε κάνει και πιο παλιά αλλά τώρα είχε μελετήσει τις συνέπειες στο έπακρο. Σκέφτηκε να δώσει ένα όνομα στο ταλέντο του, όχι από αγάπη, όπως είπαμε,αλλά από μίσος. Του έδωσε ένα όνομα που θα το ακολουθούσε σε όλη του τη ζωή σαν κατάρα, κάτι που θα προκαλούσε φθόνο στους άντρες και τρόμο στις γυναίκες!! Το ονόμασε Μπήχτη...


Ο Μπήχτης δεν κατάλαβε εκείνη τη στιγμή ότι δεν έπρεπε να δεχτεί τον Δούρειο Ίππο και υιοθέτησε το όνομα που του είχε δώσει ο δάσκαλος με καμάρι. Όσο και αν προσπάθησε τα επόμενα χρόνια να απαλλαγεί, το παρατσούκλι που του είχε κολλήσει ο δάσκαλος συνέχιζε να τον συντροφεύει. Ο δάσκαλος είχε βγάλει πολλή χολή και είχε δώσει δυνατό παρατσούκλι. Τελικά ίσως το μίσος να είναι πιο δυνατό από την αγάπη, γιατί ενώ ο Μπήχτης δεν μπόρεσε ποτέ να απαλλαγεί από το παρατσούκλι του μίσους, ο Φίσερ μπόρεσε πάρα πολύ εύκολα να απαλλαγεί από το παρατσούκλι της αγάπης. Βέβαια, ο Φίσερ αναγκάστηκε να τρώει ένα ολόκληρο αρνί κάθε Πάσχα για να μετατρέψει το Φίσερ σε Χοντρός...

Η επίσκεψη...

καλά το καταλάβατε, σήμερα με επισκέφθηκε ο δάσκαλος. Πρέπει να ήταν γύρω στις 06 15 το πρωί, λίγο πριν ξυπνήσω.

Ήμουνα μέσα σε ένα τρένο τόσο μεγάλο σαν το καινούργιο air bus. Κάθε του βαγόνι έμοιαζε με ολόκληρο διαμέρισμα 100 τ.μ. Ήταν σαν το σπίτι που παραθερίζαμε μικροί στα Νικολαίικα. Είχε μια μεγάλη ανοιχτή πόρτα αντί για παράθυρο και έξω φαινόταν η άγρια βλάστηση.

Σε κάτι καρέκλες καθόταν ένας ήσυχος κύριος που δεν ενοχλούσε κανέναν, παρά μόνο διάβαζε εφημερίδα. Μάλιστα προσπαθούσε να λύσει κάποιο σκακιστικό πρόβλημα που φιλοξενούσε η σκακιστική στήλη. Άρχισα κι εγώ να περιεργάζομαι από μακριά το διάγραμμα. Σε κάποια στιγμή γύρισα ασυναίσθητα και κοίταξα τον ήρεμο κύριο.

- Άρη, τι κάνεις ;

- επ, πού'σαι ρε Γιώργο ;

- είναι και τα παιδιά εδώ (ήτανε και κάποια μέλη της παλιάς θρυλικής εφηβικής ομάδας του Φ.Σ.Π., δεν θυμάμαι ποια όμως)

Αφού τα είπαμε με τον δάσκαλο κάμποση ώρα και ενώ είχαν μαζευτεί και οι άλλοι, ο δάσκαλος ξαφνικά αναφώνησε "φωρτό... φωρτό... Φωρτό Σκακισταί Πατρών"

For the fat admin

3 Doors Down - Landing in London - Germany 2005

3 Doors Down - Landing In London (All I Think About Is You)

Απλά αξεπέραστη φωνή.



3 Doors Down - Landing In London (All I Think About Is You)

Quo Vadis?

Τι έγινε ρε παιδιά;
Μάθαμε στα links και ξεχάσαμε να γράφουμε το όνομα μας και τα υπόλοιπα;

Θέλετε να βάλω τον πιλάκο να μας λούσει στις φωτογραφίες και στα ποιήματα;
(Το ξέρω ότι θέλετε αλλά εγώ βαριέμαι)

Λοιπόν, για κουνηθείτε λίγο!

apla goddess

The new era of Tales of Ales.

Ένας μύθος κρύβει στο ελάχιστο μια αλήθεια. Στην μυθολογία που αναπτυχθηκε την δεκαετία του '90 σε μια παρέα πιτσιρικάδων, η παραπάνω έκφραση επαληθεύτηκε περισσότερο απο ποτέ!

Εκείνη την δεκαετία ήμουν μια ύπαρξη που "was trying to find the woman in me". Κάποιους από τους συμπαθείς πιτσιρικάδες τους απέφευγα όπως ο διάολος το λιβάνι, άγνωστο το γιατί. Παρόλα αυτά, η μοίρα μου έπαιξε άτιμο παιχνίδι, και τους έριξε, με έριξε στο δρόμο τους. Με το πέρασμα των χρόνων έγινα contributor φετίχ σε αυτό το blog. Αλλά η στάση σας δεν μου αρέσει καθόλου. Αλλάξατε το εικαστικό του blog και εγώ δεν έλαβα καμία επίσημη ενημέρωση.

Άσε που το κάνατε ΧΑΛΙΑ.

Θα μας αφιερώσω το ακόλουθο τραγούδι. Αν ποτέ πεθάνω, θα ξέρετε πως θα γίνει για τους λόγους που υπάρχουν σε αυτό το "ποίημα".



Is this our last chance to say all we have to say
hiding here inside ourselves we live our lives afraid
so close your eyes and just believe in everything your told
'cos in this land of great confusion it's easy to give up control

Strange world people talk and tell only lies
Strange world people kill an eye for an eye
Strange world dream one-day we'll see the light
Strange world believe and everything will be alright
And this is the place where everything begins and ends again
no secrets left to find no seven deadly sins
this world that we have wasted has kept us very
well when science now is sacred who will save us from ourselves

Strange world people talk sometimes I wonder why
Strange world people kill still no-one hears their cries
Strange world burn these thoughtless tears out of my eyes Strange world

Παρακολουθείστε το ως το τέλος και θα ανταμοιφθείτε!

Δεν χρειάζονται λόγια...
Κάντε ένα τσιγάρο.

Κι άλλο γ@μ@το 80's!
Simple Minds: Don't you forget about me

Στο τέλος θα το κάνουμε Disco Room!

Ακούστε Billy Idol 80's !

Eyes without a face

Flesh for fantasy

Sweet 16

Και είστε άσχετοι στο να βάζετε links. Θέλετε και blog, μπάζα!

Bonnie Tyler- Making Love Out Of Nothing At All


Making Love Out Of Nothing At All

Απλά υπέροχο!!

Chuck Norris Reloaded!



Sex Revolution
Chuck's interview
Chuck's Show
Chuck's I
Chuck's II
Chuck's III
Chuck's ShowdownI
Chuck's ShowdownII

Αφιέρωμα στον συνεργάτη ''biktis''

Δεν χωρά ένα blog αυτά που μπορούν να γραφούν για τον biktis...
Εγώ απλά, περνώ το νήμα απο το αδράχτι πρώτος. Οι υπόλοιποι ας ακολουθήσουν.

Λοιπόν, παραθέτω το soundtrack/videoclip της εισόδου του biktis στον χώρο του καφέ Νέον...

Πιτσέλιον

Μιας και δεν προλαβαίνουν να ανεβαίνουν οι αναρτήσεις στο blog, σκέφτηκα να φτιάξουμε οικογενειακά το δικό μας Silmarilion.

Το βάφτισα λοιπόν ΄Πιτσέλιον' και καλώ τον αρχιλυράρη του blog κ. Β. Κόκκαλη, να πιάσει πρώτος το νήμα, να το περάσει στο αδράχτι του και όλοι μαζί να γνέψουμε κόμπο-κόμπο το έπος του δικού μας Γιλγαμές, (για να μην πω καμιά άλλη κουβέντα!).

Πάμε λοιπόν, post to post, όχι στο καλάθι, αλλά σε μια νέα επική μαντινάδα...

Hoy- Gloria Estefan


εδώ

ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (όχι της Ζωΐτσας).



εδώ πάλι

Ο άνθρωπος που γλίτωσε...

καθώς ο Chuck Norris με είχε στριμώξει και μετρούσε για δεύτερη φορά μέχρι το άπειρο και έκρινε ένα βιβλίο από το εξώφυλλο και βρόνταγε μια περιστρεφόμενη πόρτα, τον έπιασε ένας ακατάσχετος βήχας, προφανώς από τα ξόρκια της (ξ)apla-goddess.

Εκείνη την κρίσιμη στιγμή οπλίστηκα με θάρρος και κατάφερα να στείλω, μέσω του νευρικού μου συστήματος, μήνυμα στα πόδια μου να αρχίσουν να τρέχουν. Έτσι, έγινα ο πρώτος άνθρωπος που κατάφερε να γλιτώσει από τον Chuck και το φοβερό roundhouse kick.

RAPID Θρίαμβος για την ΝΕΠ!
(αχ, να κόλλαγα κάπως και τον ΦΣΠ!)

(πάτα εδώ)

FAT is BACK!

Το άτυπο μίνι πραξικόπημα έληξε εν τη γενέσει του, όπως άλλωστε ήταν μοιραίο.

Για λόγους σκοπιμότητας όμως, την πρόκληση του Σοφότα να βγεί απο το καβούκι και να πετάξει καμιά ατάκα, αφέθηκαν ελεύθερες οι εντυπώσεις απο το post του Γιωργάκη.

Πλέον δεν συντρέχει λόγος συνέχισης της φάρσας και επειδή υπάρχει κίνδυνος το blog να γίνει σαν το blog του Μωρέας (1 post/year), καθείς αναλαμβάνει τις συνέπειες των πράξεων του.

Ο Γιωργάκης και ο Σοφότας μπορούν πλέον να συνευρίσκονται στο moreas.blogspot.com.

Οι υπόλοιποι συνεχίζουμε κανονικά...

Biktatorship

μια καινούργια εποχή ξεκινάει για την ελληνική μπλογκόσφαιρα
Πλέον ως μοναδικός οικοδεσπότης σας, μετά την ξαφνική και αναπάντεχη αποχώρηση του gkarkamelious, του ευεργέτη μας που μας έδωσε μια μοναδική ευκαιρία, σας καλωσορίζω και πάλι.

Δεσμεύομαι να συνεχίσω με το ίδιο σθένος και το ίδιο πάθος το έργο του προκατόχου μου. Σας περιμένω αρωγούς σε αυτή τη δύσκολη προσπάθεια.

Long live Bitkis

Chuck Norris FOR EVER!

Λοιπόν περιττό να πω το γέλιο που βγάζουν οι ατάκες για τον Chuck Norris.

Σε αυτό το ποστ γράφουμε τα best of Chuck Norris σε comments.

Για όσους δεν έχουν διαβάσει, σκονάκια δεξιά στις 'σοβαρές προτάσεις'.

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ

Αν κάποιος ήταν προκλητικός απέναντί σας, άνευ λόγου και αιτίας και η συμπεριφορά του δεν είχε σταθερό σημείο αναφοράς στον χώρο και τον χρόνο, θα ...
α. ... τον 'διαγράφατε' απο τις υποθέσεις σας
β. ... θα τον αγνοούσατε
γ. άλλο (αναφέρετε)

Η Κατερίνα (apla goddess) απάντησε πως θα διέγραφε.
Και εγώ επίσης.
Έχει ενδιαφέρον να δούμε ευρύτερα το φάσμα των δράσεων στο θέμα.

Εσείς λοιπόν τι θα κάνατε;

Σχολιάστε ελεύθερα την γνώμη σας.
Λήξη χρονικού ορίου δημοσκόπησης: 31/10/2007, 23.59

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οποιοσδήποτε συσχετισμός με κείμενα, σχόλια και γεγονότα στο talesofales, είναι λάθος.

Αρίστος

...δεν πίστευα στα αυτιά μου σήμερα το πρωί, όταν κοίταξα το κινητό μου που κτυπούσε αφηνιασμένο, ως συνήθως, και το καντράν του έγραφε: Αριστείδης

Παίδες, η χάρη του παρουσιάστηκε και εφόσον αντέχουμε τις συγκινήσεις μπορούμε και να βρεθούμε με τον σκακιστικό μέντορα μας το Σαββατοκύριακο.

Και για την πιστοποίηση του γεγονότος, παραθέτω το κλείσιμο του τηλεφώνου απο τον μέντορα:

''Φέρτε και καμιά γκόμενα,... και για μένα όχι μόνο για πάρτη σας!''

ΑΡΗ ΘΕΕ ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΠΑΕ,...εεε ΤΗΝ ΕΣΣΠ!

Έχετε χάρη που τρέχει ο άνθρωπος στις δουλειές του, αλλιώς...

27η Οκτωβρίου 2007...

...και ο μπιλάκος βρίσκεται στα χαρακώματα του τουρνουα 'Ώρα για σκάκι' του ΣΟ Ρίου.
Παρά τα πολλαπλά κρυοπαγήματα ανταλλάσει μετά μανίας τα σκακιστικά πυρά του με εχθρούς και φίλιους μέσα σε ένα παραλλήρημα σκακιστικής μάχης, α λά Chuck Norris.
Αυτά συμβαίνουν στην παγωμένη σάλα του Ρίου.

Πίσω στην Πάτρα, κάποιες κυρίες κάθονται μέσα στα παπλώματα τους και ψειρίζουν τα χαριτωμένα ομολογουμένως τετράποδα τους.
Άντε να γράψουν και κανά ποστ σχετικά με τα τετράποδα και την libido.
Ως εκεί όμως. Ούτε κάλτσες για το μέτωπο, ούτε τίποτα.

Και γω συμπληρώνω...

...ευτυχώς που οι Ιταλοί ξανάρχονται ως τουρίστες πλέον στα σκακιστικά τουρνουά γιατί ειδάλως,...

Γυναίκες;

Προς απάντηση εχθρών, φίλων, αντίζηλων και φανατικών θαυμαστών: Με αγαπάτε γιατί μπορεί να παριστάνω την legally blonde, αλλά ξέρετε πως έχω μυαλό για business και κορμί για αμαρτίες. Αλλά το βασικότερο είναι πως λέω τα πράγματα έτσι απλά. Όπως τα νιώθω.

Γιατί να κρυβόμαστε; Γιατί να παίζουμε το Θέατρο του Παραλόγου;

Ως γυναίκες, σκοτώσαμε τη θυληκότητά μας, την τσαχπινιά μας, και καταπιέσαμε τις επιθυμίες μας. Και δεν λέω οτι θέλω να γίνω μάνα. Αυτό θα γίνει στην ώρα του. Λέω πως δεν ζητάμε σωστά. Με χάδι και νάζι. Με βλέμμα πονηρό και λάγνο. Έχω βαρεθεί να βλέπω γυναίκες "ανδρούτσους". Και άνδρες "ντίβες".

Πόσο τυχερός θα είναι αυτός που θα με πάρει, δε λέγεται. Σα να τον βλέπετε μπροστά σας.

Doggy Style.

Τον τελευταίο καιρό, όλο και περισσότερες γυναίκες 30 παρά, αποκτάμε σκυλί. Το κοινό χαρακτηριστικό είναι η ψυχολογική μας κατάσταση, για την οποία δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά. Αυτό, όμως, που είναι απορίας άξιο, είναι γιατί σκυλί και όχι τρελή ζωή, πάρτι, πολίστες και ταξίδια. Ή έστω αχαλίνωτο shopping theraphy. Γιατί δέσμευση και όχι ελευθερία;

Σαφώς, και δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους όλων των νεοφώτιστων μαμάδων - λέξη κλειδί. Πάντως, καμία από μας δεν ξύπνησε μια μέρα και είπε: "βρε, τί λείπει από τη ζωή μου, α! ένα σκυλί". Υπήρχαν άλλοι λόγοι, που μας οδήγησαν να βγαίνουμε νυχτιάτικα, μέσα στο κρύο για να χέσει η τρυφερή μας ύπαρξη, τη στιγμή μου εμείς αντιμετωπίζουμε προβλήματα σε αυτό το θέμα. Λόγοι που κανείς δεν πήρε στα σοβαρά, τουλάχιστον, αυτό μπορώ να πω για μένα. Κρυφές μας ανάγκες που δεν καταφέραμε ποτέ να πούμε γιατί δεν βρήκαμε ανταπόκριση. Επιθυμίες που δεν εκφράσαμε από φόβο μήπως χαλάσουμε "τη στιγμή", ή μήπως "τρέψουμε σε φυγή" τους ανθρώπους γύρω μας.

Οι λόγοι είναι πολλοί. Η ουσία είναι μία. Πως τελικά, στη φάση αυτή της ζωής μας, υπάρχει ένα πλάσμα που μας κοιτάζει στα μάτια με αγάπη, που μας φυλάει, κυρίως από τους "κακούς εαυτούς μας", και που το μόνο που ζητάει είναι μια στέγη, παρέα και λίγο φαγητό. Που ποτέ δεν θα καταλάβει γιατί κλαίμε, αλλά θα τρέξει να μας γλείψει. Που θα τρέξει αν μας δει να πονάμε και που θα μας κοιτάει να κοιμόμαστε, έτσι απλά. Για να δει αν είμαστε καλά.

Υ.Γ: Αφιερωμένο σε όλα τα αδέσποτα μπασταρδάκια. Όποιος έχει σκυλάκι ξέρει.

Με τη σειρά μου θα ήθελα να καλωσορίσω όλους τους χρήστες αυτού του blog. Τους ευχαριστώ πολύ για το κουράγιο που μου δίνουν για να συνεχίσω αυτή την προσπάθεια. Μία προσπάθεια που ξεκίνησε σαν αστείο, σαν μια πλάκα μεταξύ των παιδιών μιας παρέας που σε κάποια στιγμή έτυχε να τμηθούν οι μοίρες τους σε ένα σκοτεινό, γεμάτο υγρασία υπόγειο, όπου τους περίμενε ο ...Θείος Άρης.
Ποιος το φανταζόταν τότε, όταν πρωτοξεκίναγε αυτό το blog, ότι θα έφτανε η μέρα που θα αποκτούσε τόσους πολλούς χρήστες. Ας με συγχωρήσουν οι υπόλοιποι χρήστες. αλλά σε έναν χρήστη θα κάνω ιδιαίτερη mneia, γιατί δίνει ένα ξεχωριστό χρώμα σε αυτή την προσπάθεια και μας θυμίζει ότι δεν μαχόμαστε άδικα.

Τις ώρες αυτές που γράφω αυτές τις αρα.ες, τρέχουν δάκρυα στα αξύριστά μου μάγουλα καθώς θυμάμαι τον Θείο Άρη που με αγάπη και υπομονή ήταν συνέχεια δίπλα μας προσπαθώντας να μας μάθει σκάκι κάτω από αντίξοες συνθήκες και με χαμηλό εως ανύπαρκτο μπατζετ.

Θείε Άρη αυτό το blog είναι για σένα...

οι μαθητές σου...

PGN viewer

...για την παλιοπαρέα για να περνά γρήγορα τις παρτίδες της και να τις δημοσιεύει στο παρόν e-Πανελλήνιον...

Έπεται βελτιωμένη λύση, επί του παρόντος ακολουθείται τις οδηγίες του σχετικού λινκ στις Σοβαρές (λέμε τώρα) προτάσεις...

Για τυχόν προβλήματα, στείλτε μου τις παρτίδες σε PGN format να τα λύνουμε απο κοινού.

Στην τελική έκδοση θα δημιουργηθεί βάση παρτίδων των φίλων του talesofales.
Ακούει κανείς;

Αναμένω τις παρτίδες σε ποστάκι με αναλυσούλα χειροποίητη (χωρίς μηχανάκια και μαλακίες), του άρχοντα και του μπιλάκου απο την επιχείρηση 'ΡΙΟ'.

π.χ.:

Μαρμαρωμένος βασιλιάς!

Ακούστηκε ότι απόψε το βράδυ στην Κων/πολη, στο στάδιο Αλί Αμιγιέν, σκίστηκαν τα μπετά του σταδίου και πετάχτηκε απο αυτά ένας καβαλάρης με βυζαντινή αρματωσιά και κάτι λάβαρα.

Κανείς δεν κατάλαβε τι συνέβαινε. Αυτός, φρενήρης αλώνισε τον αγωνιστικό χώρο κανά δυο φορές και αφού βαρέθηκε το άλογο να τρέχει, τράβηξε δίπλα στον κ. Ρεχάγκελ και άρχισε να μασουλά το γρασίδι (ήταν και ποτισμένο και δροσερό).

Ο άγνωστος καβαλάρης αφίππευσε το άλογο του, έβγαλε και απίθωσε παραδίπλα την αρματωσιά του.
Κατόπιν πήρε μια μπύρα απο το ψυγείο της ελληνικής ομάδας και άραξε στην άκρη του πάγκου δίπλα στον Νικοπολίδη. Ο Νικοπολίδης απορημένος τον ρώτησε πως βρέθηκε εκεί και πως τον λένε.

Αυτός γύρισε και τον κοίταξε με βλέμμα πύρινο και μυστηριώδες.
'Κωνσταντίνος', βγήκε απο τα χείλη του.
Αμέσως έστρεψε το βλέμμα του προς το γήπεδο και σήκωσε να πιεί την παγωμένη μπύρα του.

Ο Νικοπολίδης ξέμεινε να κοιτά σαστισμένος τον άγνωστο 'Κωνσταντίνο' καβαλάρη.

Στο βάθος τα μάτριξ του Αλι Αμιγιέν έγραφαν " TURKIYE - YUNANISTAN, 0-0, 78' "...

Σκακιστική ντόπα!

...πήρα χθες το βράδυ και δεν μπορούσαν να με κάνουν καλά ούτε ο Άρχοντας, ούτε ο Μπιλάκος! Τέτοια κέφια είχα να δω πάνω απο δέκα χρόνια. Μούδιασα πραγματικά δύο ώρες στην ίδια καρέκλα!
Το μυστικό είναι ο φραπές απο τα χέρια του Νίκου στο γνωστό καφενείο 'προξενείο', ορόσημο των ψηλαλωνίων.

κ. Μάκη (αρχηγέ ΝΕΠ) πρέπει να έχουμε οπωσδήποτε αυτό το μαγικό φίλτρο σε κάθε αγώνα. Παρακαλώ για τις ενέργειές σου.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ

Ζητείται συνεργάτης για το παρόν blog, προυπηρεσία όχι απαραίτητη.

Βασική προϋπόθεση τα high scores στο 'σφαλιάρωμα' (δίπλα στις προτάσεις)

Ειδίκευση: Ενδιαφέροντα και πλούσια άρθρα σε μεγάλη γκάμα θεμάτων.
(madamme figaro, κτλ καλύπτονται προς το παρόν απο την διδα Κατερίνα)

Αποστολή βιογραφικών εντάυθα